Mes Apokalipsit

Mes turmës dukej

Floku i artë

Si atë pasdite në të Parisit Metro.

Të lodhura sytë i kisha,

Nuk shihja dot qartë

Miku më tërhoqi pas mënge

Më tha: “Ja ku është ajo!”

Të përmendte emrin nuk duhej

Drithërima përshkoi trupin e plakur,

Nuk doja të dija ]’ndodhte përreth,

As për flakët e molotovëve,

Për trupat e përgjakur

Për klithmat e grave

Për tmerrin që edhe gurët i ngjeth.

Nuk dëgjoja zërat që thonin do bombardojnë,

Nga larg qiellit zjarret do vijnë,

Të gjithë do zhurritemi

Prej raketave të një vendi larg në hartë.

Mes Apokalipsit për të mendoja,

Si në të parën ditë,

Në të Parisit Metro,

Kur syve më iknin flokët e saj të artë.