Bota jonë vërtet është në gjendjen më të keqe, qysh prej kohës së Luftës së Ftohtë. Më shumë se kurrë janë gjallëruar Diktatorët dhe Autokratët, më shumë se kurrë po shkelen të drejtat e njerëzve dhe më tepër se kurrë pushtetarët kudo janë bërë tejet arrogantë.
Ndodh në SHBA, Rusi, Kinë, Turqi, Izrael dhe në një sërë vendesh më të vogla, ku hyn edhe Shqipëria jonë. Duket se “edpsëzët” janë fuqizuar më tepër se kurrë.
“Kështu ka qënë e do jetë“ do më përgjigjen shumë të nga të njohurit e mij që janë realistë dhe po ju përgjigjem se titulli në vetvete është një autosugjestionim, sepse nuk dua në asnjë mënyrë që fëmijët dhe fëmijët e fëmijëve të jetojnë më keq se unë. Ndaj dua të ngjall brenda vetes shpresën se nuk mund të vazhdojë gjithnjë kështu.
Për zhvillimin e sotëm të këtij mendimi, më dha shkas heshtja e Qeverisë Shqiptare ndaj fatit të një veprimtari të majtë shqiptar, që së bashku me qindra europianë të tjerë janë kapur nga forcat e marinës izraelite dhe mbahen të arrestuar diku në një depo në një qytet të shtetit hebre. Veprimtari quhet Baki Goxhaj dhe kalimthi më kapi syri se i përket lëvizjes së Arlind Qorrit.
Por pavarësisht në është e drejtë ajo që bën ai me shokët e tij, trajtimi me përbuzjen më të thellë në një video nga Ministri i Sigurisë të Izraeli është i mjaftë që qeveritë të reagojnë. Veçanërisht ato që kanë shtetasit e tyre të arrestuart. Dhe këtë po e them me këmbëngulje, që po njëlloj do reagoj nëse kjo i ndodh një grupi me naziskinë, që shkojnë diku për të përkujtuar Hitlerin.
Eshtë krejtësisht e papranueshme, që në vende që kanë pranuar Kartën e të Drejtave të Njeriut të 80 viteve më parë, të ushtrohet i tillë trajtim në kundërshtim me çdo ligj vendas dhe ndërkombëtar. Po e bëjnë në SHBA njerëzit me maska të ICE, një pjesë e të cilëve kanë qënë mes kryengritësve të 6 janarit në Uashington.
Por “edepsezët” që janë në krye të shteteve i lejojnë madje i nxitin këto veprime. E bën Trump, e bën Putin, e bën Erdogani dhe Netanjahu dhe e bëjnë edhe lanxhot e llojit të Ramës.
Eshtë kjo arsyeja kryesore, që Ministria e Jashtme nuk ndjehet për fatin e veprimtarit Goxhaj. Sepse hapur e thonë në zyrat e tyre “vetë i hëngri kurrizi dhe fundi i kurrizit Goxhajt!” Sepse pikërisht veprimet e njerëzve të lirë, që veprojnë në kundërshtim me veprimet arrogante dhe arbitrare të qeverive janë ato që i trembin dhe i shqetësojnë.
Shoqëria izrailite dhe shteti i Izraelit duket se nuk do kenë një të ardhme të lehtë dhe të bukur. E kanë tepruar shumë zullumin në këto tre vitet e fundit. Por mua nuk më bëhet shumë vonë se çdo ndodhë me shoqërinë izrailite. Më bëhet vonë më shumë për atë që ndodh në Kanada, në Amerikë dhe në Shqipëri. Por ndërsa në vendin ku jetoj, episodet e përplasjes së njerëzve me arrogancën e shtetit dhe organeve të tij të forcës, e njëjta gjë nuk ndodh në Amerikë dhe më shumë akoma në Shqipëri. Kjo trysni shtetërore ka sjellë që në Atdhe njerëzit të mos ngrihen në masë për të flakur regjimin, por as për të protestuar për lirimin e Baki Goxhajt. Për të detyruar qeverinë shqiptare të paktën të bëjë diçka edhe sa për të larë gojën.
Rrjeshtimi i Shqipërisë hapur në krahun e një qeverie që ushtroi genocid në këto tre vjet është nga njollat më të mëdha, që i janë vënë ndonjëherë vendit tonë. Edhe në vitin 1972, Diktatura që ishte tërësisht pro Arafatit, u detyrua të dënojë vrasjen e sportistëve izraelitë nga organizata terroriste palestineze “Shtatori i Zi”.
Ndërsa sot ne i qëndrojmë në krah një krimineli përgjegjës për vrasjen e mijëra grave dhe fëmijëve palestinezë dhe themi se faji ishte i Hamasit.
Por edhe Bibi, edhe Donald, edhe Putin, edhe Rama nuk do sundojnë dot përjetësisht. Vitet e ardhme do shohim se si do bien njëri pas tjetrit dhe nuk do zëvendësohen dot nga të ngjashëm.
Se “edepsëzët” nuk mund ta kenë gjithnjë në dorë Njerëzimin.