Mbretëria e “GOP-it”

Termin e mësipërm e përdori një mik i im i mirë, ndërsa komentonte rreth shkrimit tim “A do i mbështesë gjenerali Uendt Flamingot?” Në fillim e mora si një lajthitje të tij se nuk kuptoja se si mund të lidhte Tiranën me me Partinë Republikane Amerikane. Për ata që nuk jetojnë në Amerikën e Veriut po sqaroj se shpesh në media përdoret GOP (Grand Old Party) kur bëhet fjalë për Republikanët. Vetëtimthi unë mund të lidhja gjeneralin me Partinë Republikane, sepse ai është nominuar nga Presidenti Trump, por “Tironën” tonë me shtëpi qerpiçi tani të transformuar në Kulla-City nuk e shoqërizoja dot me të djathtën amerikane.

Ai më sqaroi se fjalia “ Tirana është Mbretëria e GOP-it” ka të bëjë me joshjen që ju bëhet diplomatëve të huaj në Tiranë në mënyrën më të vjetër që kur kanë nisur në botë mbretëritë dhe luftrat mes tyre.

Ja plasa të qeshurit me naivitetin tim që jam kaq i përqëndruar në analiza të thata të marëdhënieve ndërkombëtare, sipas rregullave, ideologjive, interesave kombëtare, gjeopolitikës e të tjera “dëngla” si këto dhe kam injoruar faktorin njeri dhe veset e tij.

Miku im më kujtoi me qetësi dhe durim ngjarjet e njohura në publik, si ataku kardiak që i mori jetën një ambasadori amerikan në Tiranë pas një udhëtimi “dashuror” jo me gruan e tij në Veri të Shqipërisë. Gjithashtu rrjeshtoi si argumenta në favor të tezës së tij “pamjen prej kokoroçi” të gjeneralit, faktin që gruaja e tij jeton në Japoni dhe nuk ishte e pranishme në seancën dëgjuese në Senat, dhe këmbënguljen që kanë pushtetarët në Tiranë për të futur në këto “kurthe mjalti” (honey traps) një njeri kaq të rëndësishëm sa ambasadori amerikan. Ai më tha që kjo nuk kishte se si mos ndodhte, por vetëm uronte, që ajo që do i shërbente gjeneralit me kostum diplomati të ishte nga Gjirokastra, nga është edhe origjina e tij. Nuk e e kapa menjëherë përse ai donte që Diplomati i lartë të flerë me një “vajzë gjirokastrite” (këtë e shtova se më kujtohet kënga e Petrit Lulos me këtë titull), po ai e shpjegoi se është tepër pragmatik dhe se në këtë mënyrë vëmendja e Amerikës do drejtohet nga qyteti i gurtë.

Më pas edhe unë u kthjellova. Më erdhën ndërmend plot thashetheme rreth jetës jo aq të paqme “dashurore” të diplomatëve të huaj në Tiranë dhe në aludimet se grupe të caktuara pranë pushtetit, ishin të specializuar për joshjen e tyre nëpërmjet seksit të bukur. Eshtë folur për disa ambasadorë të BE-së, për dy tre të tjerë të vendeve të mëdha europiane, madje edhe për një gjyqtar të huaj të Vetingut, të cilit i bënte shantazh në prokurore e njohur për super korrupsion me një video për një marëdhënie jashtëmartese.

U binda se edhe gjenerali mund të bjerë pre i një kurthi të tillë. Duke menduar gjithashtu mahnitjen që kanë Amerikano Veriorët për femrat shqiptare. Më qëllon shpesh që të rinj kanadezë , kur mësojnë se jam shqiptar përmendin bukurinë e vajzave tona.

I thashë mikut tim që do bëj një shënim të shkurtër rreth kësaj bisede dhe do e ve në blog. Hezitoi ta miratonte, por më vonë më tha se ishte e mira ta ndryshoja titullin dhe ta quaja “Mbretëria e Pjeshkës”. I shpjegova që nuk ka pse të jem kaq i kujdesshëm, se fëmijtë e vegjël nuk e lexojnë blogun dhe për më tepër, Roberto Benini i ka përdorur sinonimet për organet seksuale 40 vjet më parë në një emision televiziv italian të shumëndjekur të Rafaelas dhe në orë kur të gjithë, fëmijë të rritur dhe pleq ishin zgjuar.

Mua më tingëllon më e plotë kur thuhet “Alamet Gopi” se sa kur dëgjoj “Alamet Pjeshke”.

Gjithsesi, gjenrali Uendt mund të jetë i ç’interesuar për seksin e bukur, ose mund të jetë tepër besnik ndaj kurorës, ose mund “t’i qajë hallet” brenda Ambasadës dhe në këtë mënyrë qëndrimi i tij ndaj çështjeve shqiptare të jetë neutral, institucional dhe vetëm në interesat e shtetasve amerikanë dhe të atyre shqiptarë.

Ndoshta kjo do e zhgënjejë mikun tim rreth investimeve serioze në Gjirokastër në të ardhmen, por le t’i vemë interesat e Shqipërisë mbi ato të një qyteti apo të një krahine.

Keq keq, nëse gjenerali nuk do i rezistojë dot tundimeve, atëhere le të urojmë që të ketë një oreks të mirë seksual dhe të hedhë sytë nga Jugu e deri në Veri.

Sepse i gjalli i do të tëra!

“Lulelakra” e Trustit

Ka një përcaktim të bukur të Brehtit në dramën – satirë të tij “Arturo Ui”, që e cilëson Sistemin e Junkerëve që krijoi mundësinë e ngritjes të Hitlerit si “Trusti i Lulelakrës”. Nuk di pse më erdhi ndërmend ky përcaktim ndërsa pashë një foto të “skulpturës” së Edi Ramës në një trotuar në Bazel të Zvicrës. Duket nga ngjyra si bakër (i oksiduar nga koha) por nuk jam në gjendje të përcaktoj se ç’lloj materiali është dhe nëse është një skulpturë provizore apo e përhershme. Nuk ja vlen as të vrasësh shumë mendjen për të, se deri më sot nuk kam parë asnjë vepër arti të piktorit Edi, që të më lerë mbresa si një vepër me vlera artistike. Dhe këtu e kam fjalën për të gjitha që kam parë duke nisur që nga një portret, që kam parë të ekspozuar rreth vitit 1982, në një Ekspozitë Kombëtare në Galerinë e Arteve në Tiranë.

Ka shumë njerëz, dashakeq dhe dashamirës të tij, që e përcaktojnë si një artist të dështuar. Bashkohem me ta, që mungesa e talentit e ka bërë thuajse të dështojë, sepse ide artistike ka pasur vazhdimisht, nga ato më të guximshmet që bëhen për të rënë në sy dhe deri në ato më të përmbajturat, që i kanë të gjithë artistët mesatarë. Ka qënë mungesa e talentit, që e ka bërë të mos materializojë dot vepra që mund të mbeten. Ndoshta ndaj “eksperimenton” me arkitekturën e Tiranës, për të lënë pas kujtimin e një artisti të vërtetë.

Të qënit kryeministër i një vendi, qoftë edhe i vogël. I ka dhënë mundësi të ketë kontakte të shumta me rrethe artistike në botë dhe të ekspozojë artin e tij, të cilin nuk mund ta quaj as kontrovers. Të tilla zakonisht janë punë të artistëve vërtet të talentuar, të cilët eksperimentojnë në forma të tjera të artit viziv, ose në kombinim me disiplina të tjera si muzika, recitimet, efektet dixhitale etj. Për fat të keq Edi Rama nuk është artist i talentuar. Arti i tij “kontrovers” ka për të ndenjur larg galerive të njohura në botë posa Rama të largohet nga drejtimi i Shqipërisë edhe pse emri i tij ka tash e 15 vjet që është në faqet më të njohura në Internet. Një art i promovuar nga politika është i destinuar të dështojë me kalimin e viteve.

Por veprat e artit, qoftë edhe “Lulelakra e Trustit” e posa ekspozuar në Zvicër nuk i prishin asnjë punë shqiptarëve. Edhe pse mund të fyejnë me dhjetra artistë shqiptarë të talentuar, që jetojnë në Shqipëri dhe në botë, të cilët nuk mund të ekspozojnë në galeri me emër. Por për këtë përgjegjësia bie mbi galeritë dhe jo mbi piktorin Rama.

Ai ka arritur të krijojë “Trustin “ e tij, që është Partia Socialiste plus Oligarkët, që e ndjekin pas dhe i kanë bërë të mundur të jetë prej 13 vitesh në krye të vendit. Ky “mishmash” është edhe më qesharak se Trusti i stigmatizuar nga Brehti tek “Arturo Ui”. Tashmë në të nuk ka as personalitete, të cilët mund të shërbejnë si personazhe për një “Arturo Ui Albania”. Janë krejtësisht pa personalitet edhe pa ngjyra. Po kujtoj vetëm Xhivolan e interpretuar mjeshtërisht nga Prokop Mima dhe që është Gëbelsi. Rama nuk ka lënë as edhe një “Gëbels” të tij me frikën se edhe një kopje e çalamanit nazist të propagandës, mund t’i rrezikojë pushtetin e tij në krye të Trustit. Pa “fytyrë“ janë edhe krerët e tjerë të PS-së, por edhe të cilësuarit si oligarkë. Edhe për të mbrojtur ngjarje nga më banalet “artisti Edi “ duhet të shfaqë fytyrën e tij nga mitingjet, tek podcastet, në studiot televizive e në të tjera vende ku publiku pret i shqetësuar për hallet e vendit.

Nuk di se si e ka titulluar skulpturën e tij të ekspozuar në Bazel piktori që është “kryeminstri më i mirë mes piktorëve dhe piktori më i mirë mes kryeministrave”. Me siguri diçka tepër të sofistifikuar, për të shpresuar se titulli do jetë më intrigues se vetë vepra. Deri tani ka treguar mjeshtëri për të krijuar fasada të rrema me të cilat ka mashtruar më shumë ata që duan të mashtrohen se sa njerëzit që duan të kuptojnë diçka.

Ndoshta skulptura në fjalë do jetë vepra e tij e fundit si kryeministër dhe më pas do ketë mundësi të jetë piktor-skulptor-arkitekt me normë të plotë. Nuk uroj që artin e tij ta zhvillojë brenda ndonjë qelie (tani nuk ka të ftohta se për VIP-at në Shqipëri krijohen edhe kushte hoteli luksoz), por kjo nuk varet nga dëshira ime ose as nga ajo e protestuesve. Eshtë Drejtësia që vendos.

Vetë jam një admirues i thjeshtë arti, që nuk i kanë lënë ndonjëherë përshtypje pikturat apo vizatimet e Ramës dhe që e kanë tmerruar ndërhyrjet e tij në arkitekturë.

Paç fat në karrierën artistike Edi Rama në vitet që do vijnë!

Pastori Kristi Minga lufton korrupsionin!

Në valën e protestave të mëdha kundër qeverisë Rama, në Internet shfaqen video nga më të ndryshmet të marra në Shqipëri dhe në botë, të cilat dëshmojnë për një solidarizim të thuajse të gjithë shqiptarëve kundër korrupsionit. Qëllon të më dalin vetëm disa prej tyre dhe shumë rrallë shoh njerëz të njohur. Më emocionoi një video nga një protestë e mbajtur në Naples, Florida ku fliste urbanisti me origjinë nga Korça, Kristi Minga (Ravoniku). E kam njohur pak rreth viteve ‘94-’97, kur Minga punonte në Zyrën e Urbanistikës në Këshillin e Rrethit të Korçës. Nuk arrita të krijoja një përshtypje për nivelin e tij profesional si urbanist, ndoshta nga që kisha dëgjuar se një vit në Universitet e kishte përsëritur. Por si nëpunës dukej që ju kushtonte rëndësi dosjeve, se i sistemonte mirë.

Unë u largova nga Korça dhe nuk kisha ndonjë lidhje me urbanistin Minga, sepse ai ishte edhe gati 10 vjet më i vogël se unë. Vite më vonë, pata dëgjuar se “kishte bërë bajagi lekë“ dhe ndoshta me llotarinë amerikane kishte përfunduar në SHBA, kjo mbase në fillimet e këtij shekulli. Dhe në Amerikë kishte “gjetur Jezusin” dhe ishte bërë pastor. Ende nuk kam idenë se në ç’lloj kishe evangjeliste është pastor, sepse këto kisha janë të shumta në Amerikën e Veriut. Ndoshta edhe ka krijuar kishën e tij.

Por e rëndësishme është që proteston dhe si e thotë vetë, kërkon nga brezi i ri që të “shkulë rrënjët e komunizmit” se pemët e komunizmit i kishte prerë Minga dhe dhjetoristët e tjerë në fillimin e viteve ‘90. Dikur kishte përmendur , që kishte qënë në “grevën e urisë“ së studentëve dhe për këtë unë dhe të tjerë si unë e shihnin me admirim. Se kërkon guxim dhe qëndrueshmëri të hysh në një grevë urie në moshë të re. Vetë mendoj se në rini nuk do kisha rezistuar dot më shumë se dy ditë pa ngrënë. Ndoshta edhe kjo mungesë paqëndrueshmërie ka qënë një arsye, që nuk kam qënë asnjëherë i përfshirë në lëvizjet revolucionare.

Por të kthehemi në thirrjet e një pastori, që i kujton grigjës së tij, se të korruptuarit duhet të largohen menjëherë nga pushteti në Tiranë. Në mënyrë që edhe Kristi dhe shumë emigrantë të tjerë të mund të kthehen në një Shqipëri tashmë demokratike dhe ndoshta të ngjashme me Floridan e De Santisit. (Unë vetë nuk e mendoj kthimin, se kam gjetur rehat këtej dhe kam frikë se korrupsioni nuk do zhduket dot menjëherë.) Për këtë pastori Kristi përmend edhe vargje të Biblës, të cilët kanë forcën universale të aplikohen për çdo situatë njerëzore dhe veçanërisht për raportet e njeriut të thjeshtë me pushtetin. Dhe nuk ka gjë më të mirë për besimtarët se sa kur dëgjojnë një mesazh për ditët e sotme të ilustruar me citate nga Dhjata e Vjetër apo e Re.

Në Amerikë ndodh jo rrallë, që njerëz që vuajnë dënimin në burg “gjejnë Jezusin” dhe kthehen në njerëz shëmbëllorë dhe shumë të dobishëm për komunitetet e tyre pasi dalin nga burgu. Shumë syresh bëhen edhe pastorë. Por ka diçka tek ata që të bën përshtypje, edhe nëse nuk është plotësisht e sinqertë. Ata përsërisin hapur mëkatet e tyre të rënda , që kanë bërë para se të hynin në burg, të cilat mund të kenë qënë vjedhje, trafik droge, plagosje dhe ndonjëherë edhe vrasje. E përmendin vazhdimisht duke theksuar se cilido mund të përmirësohet duke ndjekur fjalën e Zotit.

Urb. Kristi Minga ka punuar të paktën 10 vjet në një administratë jo pak të korruptuar. Në kohën kur drejtimin e kishte PD dhe më pas kur frenat i pat marrë PS. Që të ketë shpëtuar “pa u ngjyer” në ato zyra të korruptuara, shanset janë shumë afër me Zeron. Nuk di të ketë pasur aftësi projektuese, që të themi se bënte projekte “me firmat e të tjerëve”, që mund t’i siguronin të ardhura të mira. Por në fjalën e tij kundër të korruptuarve të sotëm nuk ka as pendim për një pëzjerje të tij në korrupsionin e atyre viteve, ose për heshtjen e tij kur shihte se sa të korruptuar ishin shefat.

Pastori Minga bën mirë që ngrihet pro protestave në Tiranë. Do bëjë edhe më mirë nëse merr me vete grigjën e tij pas dhe shkon të protestojë në Tiranë dhe në Korçë. Por që të bëhet i besueshëm për të gjithë dyshuesit (ku hyj edhe unë) duhet më parë të bëjë një mea culpa për ca mëkate jo aq të lehta, si ato që përmenda më lart.

Nëse do ndodhë kjo, edhe unë do shkoj herë herë në kishën e tij në Florida të kem mundësi të dëgjoj ligjëratat e zjarrta rreth mësimeve të Biblës.

Amin!

“Korçarët e vranë lepurin, lepurin e pafaj!”

Para disa ditësh, një miku im më tha: “Po u ngrit Korça në protestë është tregues se nuk e ka të gjatë i Gjati!” Buzëqesha dhe nuk e mora si “aksiomë“, pasi mendoj se çdo lloj proteste mund t’ja arrijë qëllimit, po qe se ngrihen në masë në Tiranë. Veç miku im donte të nënvizonte idenë se nëse edhe korçarët “frikamanë“ ngrihen në revoltë kundër pushtetit, atëhere ky i fundit ka për tu përmbysur shpejt.

Kjo më bëri që të përdor këtë perifrazim nga “Makbethi”, për të treguar se edhe korçarët e vranë “lepurin që kishin në bark”.

Po a është e vërtetë se ne kemi më shumë frikë se të tjerët, të themi se vlonjatët, shkodranët apo elbasanllinjtë?

Historia tregon të kundërtën, se ne kemi nga të parët që kemi ngritur kokën atëhere kur ishte domosdoshmëri Mëvetësia dhe po ashtu kemi protestuar të organizuar në kohën e Zogut, më shumë se në çdo qytet tjetër. Por diçka ndodhi në mënyrë sistematike gjatë viteve të Diktaturës, që Korça e humbi shpirtin e saj rebel. Dhe ndonëse u ngrit në masë për rrëzimin e sistemit monopartiak, në krye të asaj Lëvizjeje kishte shumë figura të dyshimta, që sollën më vonë një mosbesim të madh tek korçarët ndaj protestave dhe lëvizjeve popullore.

Por bashkimi me Protestën në Tiranë duhet përshëndetur fort, edhe pse nuk ka mundur të mbajë një pjesëmarrje të lartë në qytet, si atë të ditëve të para. E megjithatë duhen përgëzuar ata që dalin në shesh si dhe të gjithë ata , që e marrin mikrofonin për të shprehur indinjatën. Thuajse nuk i njoh shumicën e tyre. Më ra në sy një inxhinier ndërtimi, të cilin e kam njohur dhe e kam vlerësuar si njeri, por nuk kam pasur rastin ta njoh profesionalisht. Foli mirë dhe mbi të tjera përmendi edhe ndërtimin e Kullës Vrojtuese, si një ndërtim tepër të shëmtuar, që dëmton pjesët qëndrore të qytetit. I dhashë të drejtë edhe pse mendova: “Ku ishe ti kolegu im 12 vite më parë kur nisi të ndërtohej Kulla?”

Historia e Kullës famëkeqe, më ka bërë të mendoj se “lepuri në bark” ishte i vërtetë. Kullën e patëm një peshqesh të keq nga Rama, por edhe nga frika jonë dhe nga mungesa e solidarizimit. E marr me mend se në ato ditë, në shumë kafene në Korçë zhvilloheshin biseda mes kolegëve “Po ç’e kanë atë llahtarri që po ngrenë?”, “Po prishet sheshi o që aq pak sheshe kemi?, si dhe qëndrime të moderuara si “Ta shikojmë një herë si do dalë? apo “Po edhe në botë ka kulla!”

Dhe nuk u ngrit kush, por u detyruan 7 arkitektë korçarë që banojnë në Boston dhe në Kanada, t’i shkruanin një letër të hapur zv.kryemistrit të asaj kohe, Niko Peleshi. Asnjë mbështetje nga arkitektët dhe inxhinierët korçarë në Korçë dhe në Shqipëri. Madje edhe dy urbanistë korçarë në Amerikë nuk pranuan të firmosnin letrën “se kishin njerëz të afërt në detyra shtetërore”.

Sigurisht kjo që po ndodh, përfshi këtu edhe fjalën e mbajtur thellë në gjoks për 12 vjet të inxhinierit 75 vjeçar është një shënjë e mirë. Madje do thoja shumë e mirë. Njerëzit më në fund po mësojnë nga Brezi Z se nëse nuk solidarizohen dhe nëse nuk dalin shesheve do shtypen e përbuzen gjithnjë e më shumë. Ishte diçka që brezi im duhet ta kishte mësuar prej viteve të Diktaturës, por për fat të keq ose nuk e dinte, ose zgjidhte atë rehatin e “këndit” para televizorit dhe theshte me vete: “E mo le të ngrihen të tjerët se kush rri dhe merret me këta të Bashkisë!”

“Ata të Bashkisë“ duke marrë zemër nga “fitorjet mbi fitorjet” e arritura edhe në sajë të kryeministrit, që thërriste se “Korça po bëhej me Eifelin e saj”, vazhduan me të tjera “zullume” në ndërtime, të cilat nuk po i rrjeshtoj më poshtë, se kam shkruar në mënyrë të përsëritur.

Por “lepuri i pafaj” është vrarë tashmë dhe unë shpresoj shumë, që brenda barqeve tona mos ketë lënë ca lepurushë të tjerë të vegjël.

Ndaj protestoni bashkëqytetarët e mij!

Kini qënë të parët që i kini mësuar Shqipërisë se si duhet të krijojë organizata esnafore, shoqata kulturore dhe shoqërore, sindikata dhe si të protestojë kundër regjimeve. Tashmë, edhe pse në vagonat e fundit të trenit, tregoni se jini mendërisht të lirë dhe se kjo liri ju bën që të ngriheni kundër çdo tiranie. Edhe kësaj të mediokërve të korruptuar, që sundojnë tash e 35 vjet.

A është ish-basketbollistja Kokeri mbështetëse e ish-basketbollistit Rama?

Shqipëria është një vend i vogël. Gjithashtu Tirana e viteve ‘80 ka qënë edhe më e vogël. Ndonëse nuk kam asnjë ide se me cilin ekip ka luajtur Fotini Kokeri në Tiranë, sepse si ka deklaruar vetë ka qënë edhe e grumbulluar me ekipin kombëtar të të rejave të Shqipërisë në vitin 1986, e quaj të mundshme që të ketë pasur njohje me basketbollistin Rama, asokohe anëtar i ekipit kombëtar. Në Tiranë kishte vetëm 4 ekipe – “Partizani”, “Dinamo”, “17 Nëntori” dhe “Studenti”, madje ky i fundit nuk kishte ekipe zinxhir.

Megjithatë le të mos spekulojmë dhe le të themi që Fotinia, kjo Filantropiste e Shquar nuk e ka njohur kryeministrin e sotëm dhe është tepër e paanshme në politikën shqiptare.

Po e përsëris si në disa shkrime të mëparshme, që organizatat filantropike dhe veçanërisht filantropët, i bëjnë një lloj “arnimi” sistemeve të korruptuar në vendet e botës së dytë dhe të tretë, madje jo vetëm atyre. Filantropët, të cilët priten nga pushtetarët qëndrorë dhe vendorë, janë propagandë në dobi të qëndrorëve dhe vendorëve të korruptuar. Ndaj edhe fotot e takimeve me ta, apo videot ku ju jepen medalje apo çertifikata bëhen publike nga pushtetarët e korruptuar. E megjithatë unë nuk kam parë foto ose video të Kokerit me Ramën, që të aludoj se e mbështet apo i shërben atij.

Por në rastin e Shqipërisë, ndihmat në sektorët e Arsimit dhe Shëndetsisë, që jepen nga fondacione apo organizata, më tepër se në ndihmë të shqiptarëve janë një ndihmë për regjimin e kalbur të Ramës dhe bandës së tij. Nëse do të ndish vërtet popullin shqiptar, krahas ndihmës me paisje shkollore dhe paisje për spitalet, duhet theksuar se përse këto paisje mungojnë në to. Ka diçka që nuk shkon në një vend ku hotelet dhe bujtinat janë pajisur si më të mirat në Europë, ndërsa shkollat dhe spitalet janë në një gjendje po aq të keqe sa në kohën e Diktaturës. Nëse ndihmon dhe për këtë është e mjaftë një video falenderimi apo sqarimi, të cilën nxënësit apo pacientët nuk e shohin, atëhere ti shoku i mirë Filantrop i bën një lloj makiazhi shkollës dhe spitalit në gjendje të keqe, dhe shqiptarët që nuk e dinë do thonë se ministrat e Ramës po punojnë seriozisht. Dhe kjo nuk është e vërtetë, se ata , si dhe kreu i tyre po vjedhin në mënyrë të vazhdueshme dhe sa herë ju krijohet mundësia. Buxheti i shtetit shqiptar nuk është tani si në fillimin e viteve ‘90 dhe i ka të gjitha mundësitë për një sistem arsimor dhe shëndetsor të paisur mirë.

Në një farë mënyre ndihmat e Filantropëve po e ndihmojnë Ramën dhe po dëmtojnë Revolucionin Flamingo. Unë nuk kam asnjë provë të nxjerr rreth një “bashkëpunimi” të Fotinisë me qarqe të caktuar të PS-së, për shkak të një njohje me Ramën dhe po ashtu asnjë fakt se të tjera organizata filantropike mund të shohin me simpati “të Majtën shqiptare” dhe të ndihmojnë për ta mbajtur atë më këmbë.

Por më shqetëson fakti, që edhe nga përfituesit e drejtpërdrejtë të ndihmave në Shqipëri, të cilët mund të jenë drejtorë shkollash dhe spitalesh apo arsimtarë dhe mjekë, propagandohen këto ndihma dhe askush nuk thotë se “jemi si mos më keq”, por thurren ditirambe se tani me këto paisje jemi në nivelin europian. Tamam si është e thurrur e gjithë propaganda e Ramës, që Shqipëria i është afruar në çdo sektor standarteve europiane. Nuk është aspak e vërtetë! Arsimi dhe veçanërisht shëndetsia janë për të qarë hallin dhe këtë po e dëshmojnë çdo ditë njerëzit që dalin në protestë.

Por kur RTSH, vegël propagandistike e Ramës, nxjerr video me mjekë që “ngrenë në qiell “ 5 poltrona dhe një paisje të ngrohjes së kuvertave” për repartin e onkologjikut të Korçës, pa shprehur as shqetësimin më të vogël se kur shohim spitalet e Greqisë, Turqisë dhe Maqedonisë ndjehemi vërtet “të mjerë“ atëhere çdo njeri që shqetësohet për gjendjen e Shqipërisë ,e të drejtë mendon se “ a duhet vërtet të vlerësojmë këto ndihma apo të themi që janë një vrimë në ujë dhe thjesht shërbejnë për të mbuluar korrupsionin e madh?”

Unë jam tepër dyshues në veprimtarinë filantropike të Fotini Kokerit. Gjithshka e re që shfaqet rreth saj më shton bindjen se është një oportuniste e klasit të parë, që mund të bëjë çdo gjë për të krijuar një aureolë false rreth kokës së saj jo të mbushur me qëllime të mira.

Ndaj edhe më bezdisin së tepërmi thirrjet “Rroftë e qoftë Foti Kokeri!”, sikundër më kanë bezdisur thirrjet: “Rroftë e qoftë Edi Rama!” Të dy mjeshtrat e “topit në kosh” duket se kanë arritur të shtojnë pasuritë personale në mënyrë të shpejtë dhe shumë të dyshimtë.

E përsëris që nuk e di nëse njihen apo jo, por nuk është aspak e çuditshme, që edhe nëse nuk e kanë njohur njëri tjetrin më parë, të shohin me simpati “historitë e suksesit” të njëri tjetrit.

A do i mbështesë gjenerali Uendt Flamingot?

Ambasadori i ri amerikan në Shqipëri u konfirmua nga Senati i vendit të tij. Edhe pse nuk është njoftuar ende një datë e mbërritjes në Shqipëri dhe e fillimit të punës, ka të ngjarë që të jetë brenda qershorit. Zakonisht pas emërimeve dhe miratimeve që zgjasin në SHBA, me tu mbyllur procesi, diplomatët fuqiplotë shkojnë drejt vendeve ku u është caktuar të punojnë.

Unë e shoh pozitive caktimin më në fund të ambasadorit amerikan. U bënë vite nga largimi i ambasadores Kim, vendi ka qënë vakant dhe edhe pse puna ka vazhduar normalisht, një i ngarkuar me punë nuk mund të jetë i njëjtë me një ambasador.

Ambasadori amerikan, ka lënë disa vjet më parë uniformën dhe pasi ka dhënë mësim në një Akademi Detare, atje ku edhe ka studiuar, po vesh kostumin e diplomatit. Edhe pse përvoja e tij në diplomaci nuk është e gjatë (vetëm dy vjet si koordinator mes Izraelit dhe Autoritetit Palestinez për Sigurinë Kombëtare), unë kam bindjen se është një njeri më se i përgatitur për atë çka i është ngarkuar. Oficerët e lartë në vendet perëndimore nuk ngjasojnë me oficerët tanë të lartë, që përgjithësisht kanë vetëm edukim ushtarak. Erik Uendt është pranuar në një Akademi Ushtarake pasi është diplomuar për Ligj dhe Sociologji. Më pas ka shërbyer në shumë detyra ushtarake në botë dhe ka arritur deri në gradën e Gjeneral Leitnantit.

Nuk di se cilat janë pritshmëritë në Shqipëri nga dy krahët e politikës për gjeneralin – ambasador, por mendoj se do zhgënjehen edhe ata që mendojnë se Uendt “do spastrojë sorroistët”, por dhe ata që mendojnë se ambasadori i ri do jetë dikush që mund të mos përkrahë fuqizimin e Bashkimit Europian dhe si rrjedhojë edhe futjen e Shqipërisë në të.

Ambasadorët amerikanë në Shqipëri, me ndonjë përjashtim të vogël, janë sjellë si të ishin Guvernatorë. Dhe ndonëse shumë analistë antiamerikanë ja u kanë hedhur atyre dhe Shtëpisë së Bardhë fajin, unë jam i bindur se faji ka qënë plotësisht i poltikanëve dhe qeveritarëve tanë. Këta kanë raportuar vazhdimisht në “Rrugën e Elbasanit”, kanë kërkuar mbështetjen e ambasadorit të rradhës, kanë propaganduar qëndrimet e tyre si të ishin ligj për popullin dhe kanë “hapur barkun” edhe për sekretet shtetërore edhe kundër njëri tjetrit. Ndaj nuk ka asnjë nëpunës të një vendi tjetër që mund ta refuzojë rolin e “guvernatorit” të servirur në pjatë nga vendasit. Në rast se do vazhdojnë po në të njëjtën mënyrë (që ka shumë të ngjarë) nuk është çudi, që ish-gjenerali, i cili është mësuar të komandojë, të mos e humbë rastin për tu përfshirë në çdo aspekt kryesor të jetës politike dhe institucionale shqiptare.

Për fat të mirë, para Senatit, Uendt kishte bërë një deklaratë hyrëse “standart” e cila nuk prekte as SPAK dhe as aspekte të tjera të jetës politiko-institucionale shqiptare. Ai kishte theksuar se do punonte për të mbrojtur interesat amerikane në Shqipëri, që është edhe puna e vërtetë e çdo ambasadori,

Tani për tani nuk kuptohet nëse Revolucioni Flamingo përputhet apo jo me interesat amerikane. Sigurisht që interesat e një investimi ku janë përfshirë çifti Kushner, hyn në të ashtuquajturën interesa amerikane, se bëhet fjalë për një investim ku janë përfshirë dy amerikanë dhe jo pak të rëndësishëm. Nëse ambasadori do shprehet hapur pro tyre, do merret si një mbështetje ndaj Ramës dhe ai do e tundë para të gjithëve si po tund deklaratat e Kosit. Edhe pse kjo situatë hipotetike nuk do i shkurajojë protestuesit, përsëri është e dëmshme për Lëvizjen. Do ketë njerëz të përfshirë me gjysëm zemre , që do largohen dhe njëkohësisht “patronazhistët konspiracionistë“ do mundin të përhapin thashethemet “është vendosur në Uashington, që Rama të jetë deri në fund të vitit 2029.”

Në rast se amabasadori i ri nuk do bëjë asnjë deklaratë pro ose kundër Revolucionit, por do thotë se “SHBA mbështet të drejtën e njerëzve për të protestuar si shënjë e zhvillimit të demokracisë“, atëhere do kemi një qëndrim neutral të SHBA-së, i ngjashëm deri diku me qëndrimin “impotent” të Bashkimit Europian sot.

Por Flamingot nuk mund të injorojnë as SHBA-në, as Bashkimin Europian dhe si rrjedhojë as ambasadorin e BE-së , por në mënyrë të veçantë gjeneralin Uendt. Eshtë shumë e domosdoshme që përfaqësuesit kryesorë të tyre të takohen me diplomatët kryesorë në Tiranë dhe të shpjegojnë synimet e tyre dhe vizionin e Shqipërisë së Re. Nëse kërkesa e menjëhershme për dorëheqjen e kryeministrit dhe zgjedhje të parakohëshme mbetet në shesh, nuk ka për tu realizuar! Asnjë nga Fuqitë e Mëdha nuk mund të mbështesë këtë kërkesë në ajër, pa njohur se cilët janë “krerët” që e kërkojnë dhe se ç’rol do jenë në gjendje të luajnë në të ardhmen e Shqipërisë. Dhe nuk duhet të presin që ambasadorët t’i kërkojnë në takim, por të shpalosin qartë pikat e programit të tyre dhe të kërkojnë të takohen me të huajt. Më pas shumë gjëra do vendosen nga interesat imediate të SHBA-së dhe BE-së, si dhe nga përshtypja që do lenë gjatë këtyre javëve numurat e protestuesve dhe liderët e tyre.

Ndaj le të mos paragjykojmë parakohe ambasadorin e ri amerikan dhe rolin që do luajë në të ardhmen e Shqipërisë!

Eshtë kryesisht në dorën e shqiptarëve dhe të mënçurisë që do tregojnë politikanët e së ardhmes, që duhet të dalin nga Revolucioni Flamingo.

Kontrolli në Zamiri dhe Flamingot

Ka pasur në fundjavë një kontroll në rezidencën e Zamirit të Bitijes (jo në të Bitijes për të qënë të saktë) e cila është njoftuar vetëm nga disa portale. Zamiri ka arritur të mbajë heshtjen e mediave kryesore në të gjitha rastet e skandaleve të tij. Një më i dukshmi dhe i turpshëm për pushtetin e katërt, ka qënë kur i është bërë një atentat dhe u plagos. U fol që gjatë atij atentati u vra edhe një bodigard i tij. Por u hesht më shumë se sa mund të heshtet rreth një sekreti shumë të rëndësishëm që rrezikon fatet e Shqipërisë.

Eshtë deklaruara disa herë në shtyp se Zamir Mane është shqiptari më i pasur, madje është raportuar edhe në revistën “Forbes”, se ai është miliarderi i parë shqiptar. Gjithashtu është lakuar mjaft ndikimi i ij në qeveritë e majta dhe të djathta shqiptare, por kjo nuk është e panatyrshme, sepse njerëzit e pasur në çdo vend të botës kanë lidhje të forta me politikanët e të gjithë krahëve. Ndoshta lidhjet e miliarderit tonë janë pak më “të papastra” se të themi të Anjelit në Itali, apo të Fransuazë Betankur në Francë, por edhe politikanët shqiptarë janë më “të ndotur” se politkanët italianë dhe francezë, ndaj nuk kemi pse të bëjmë me faj Manen.

Ka shumë vite që ai lakohet si “oligark” dhe denoncohet nga analistë dhe politikanë, si i tillë dhe si “i dyshimtë“, por nuk ka patur akuza të faktuara korrupsioni apo të përzjerjes së tij me krimin e organizuar. Madje Zamirin nuk e përmendin jo vetëm qeveritarët e sotëm , por as opozitarët e Saliut. Eshtë i paprekshëm për të dy partitë e mëdha, se lidhjet i ka të forta me kupolat e të dyjave. “Po normal!” do jetë përgjigja e rradhës e shumë lexuesve në Shqipëri, të cilët e shohin si të natyrshme marëdhënien “Njëra dorë lan tjetrën dhe të dyja lajnë fytyrën”, e cila duhet përshtatur më mirë: “njëra dorë i jep tjetrës dhe të dyja vjedhin Shqipërinë.”

Po përse lidha kontrollin tek Zamiri me Revolucionin Flamingo?

Duket që protesta mbarëpopullore ka “trimëruar” edhe prokurorët e SPAK-ut . Të cilët deri më tani kanë ndenjur larg Manes, Kastratit dhe ndonjë super të pasuri tjetër. Sepse është e pamundur që gjithë këto skandale korruptive të zyrtarëve të PS-së dhe dosjet e tyre të mos të shpien tek Shqfqeti dhe Zamiri. Por duket se deri tani askush nuk ka guxuar. Nuk kam dëgjuar të ketë pasur as edhe një hetim serioz për atentatin që përmenda më lart. Ose dosja është mbajtur plotësisht sekrete ose pa autorë. Sikundër ka mbetur vrasja e Drejtorit të Bankës së Zamirit, Artan Santo, 12 vjet më parë.

A mund të jetë Zamir Fatmir Mane i implikuar me krimin e organizuar?

Edhe pa pasur asnjë fakt, përgjigja e logjikshme e menjëhershme është - PO. Nuk do shumë mend të hamendësosh se në një vend ku shumë politikanë të fuqishëm dhe veçanërisht Rama, janë të përzjerë me bandat e narkotrafikantëve dhe aferat e tyre, njeriu më i pasur të ketë qëndruar jashtë. Bankat e vendeve si i joni (por edhe në vende serioze) jo rrallë janë të përfshira në qarkullim parash të trafiqeve apo në pastrimin e tyre.

Unë nuk e kam njohur Zamirin në Korçë para se të emigronte në Austri. Madje dhe fytyrën e tij prej babaxhani të pafajshëm e kam parë në faqet e shtypit shqiptar. Por di me siguri nga njerëz që e njohin qysh në fëmijëri, që nuk ka pasur asnjë skrupull, kur ka qënë fjala për tregëti-mashtrim. Që në shitjen e çimçakizëve. Ndoshta nuk ka qënë faji i tij. Ishte rëndom në ato vite të Diktaturës, që shitësit e ushqimoreve dhe bulmetoreve përfshinin edhe familjarët e tyre në “manipulimin” e prodhimeve që shisnin për të pasur fitime të bollshme se rrogat i kishin të vogla. Ndaj jam i bindur se ai nuk i reziston dot tundimit kur bëhet fjalë për transaksione financiare, të cilat sjellin shumë fitim.

Gjithashtu si çdo biznesmen, Maneja është për ruajtjen e “statukuosë“ dhe kundër çdo lëvizje revolucionare që nuk le të zhvillohen bizneset.

Por ja që Flamingove nuk ju bëhet vonë as për shqetësimin e Ramës, Taulant Ballës apo të Zamirit. Ashtu sikundër nuk ju bëhet vonë edhe për hapjen e sezonit turistik. Duket se ata kanë hapur një sezon të ri në Shqipëri dhe që është rikthimi i një Demokracie më pak të ndotur, që mund të “përvëlojë“ jo vetëm Ramën, Ballukun dhe Berishën, por mund të “përzhisë“ edhe puplat e Zamirit të Bitijes. Se “po të flesh me qentë (jo nga këta “të kumandarurit” e sotëm) do gdhihesh me pleshta!” Dhe korçari jonë i pasur, që na ka bërë të ndjehemi krenarë deri tani mund të ketë bajagi nga këta “parazitët kërcimtarë“.

Përsëri do hidhet avokati im që do thotë se po e kaloj masën dhe nuk më mbron dot në rast të një gjyqi të financuar mirë nga Zamir Maneja.

Por këtij të fundit nuk i vjen e keqja nga një shkrim i imi. Vite më parë shkrojta disa herë rreth një kompleksi që ndërton tek Belvederja dhe me siguri që as i kishte lexuar.

Miliarderët i injorojnë me të drejtë “morramanët” si unë, por të keqen këtë rradhë e ka nga SPAK-u.

Le të urojmë që të dalë i pafajshëm se i duam të gjithë bashkëqytetarët tanë të jenë të kulluar si Burimi i Cardhakut dhe si ujrat e Oparit nga e ka origjinën edhe miliarderi jonë.