Wednesday, 21 October 2026

“Skifteri” i Fotkës quhet Eva Dori


Eva Dori nga Përmeti është gazetare. Nuk kam lexuar gjë prej saj, por gazetarë ka edhe të radios edhe të televizionit. Qëlloi që të merrja një numur të promovuar në FB për një “Gala” në Filadelfia se e kisha ëndërr një gala të tillë. Fola me një shqiptare, e cila më tha se biletat e “galas” shiteshin në dera e restoranit ku do bëhej dhe që ishte restoranti më i famshëm i Filadelfias. Shqiptarja më tha: “Kërko Evan në dera” dhe dukej se do ishte vetë Eva. Unë do isha në Baltimorë atë fundjavë, madje i sugjerova edhe një mikut tim atje të shkonim se ishte për një kauzë sublime, por ai më tha: “Ik o pirdhu me gjithë mbrëmje shqiptarësh!” Nuk më tingëlloi mirë, që biletat priteshin “cash”, por thashë, si ndodh jo rrallë, organizatorët e këtyre “galave” që i quajnë edhe “evente”, ndonjëherë përpiqen të nxjerrin ndonjë lekë “për vedi”.

Nuk shkova dot dhe humba rastin jo vetëm të isha pjesë e galas, por të bëja edhe një foto me Fotin, se në fund të fundit as therrur as prerë me të. Foti është Filantrope e Shquar dhe unë dyshoj në Filantropët e shquar. Dialektika këtu ze fill.

Por si nisën zjarret në Tiranë dhe pashë një postim të Fotinisë ku tregohej Vaskë Curri që këndonte dhe gratë “bonin qejf” komentova i revoltuar se mu duk tepër e papërshtatshme, diçka në ditët kur i rrihnin studentët. Dhe pas komentit, Eva Dori nga Përmeti më shkrojti në inbox, që më kishte pritur në “gala”, po unë nuk shkova. Më pas shtoi se më vlerëson shumë dhe më kërkoi miqësi në FB, gjë që ishte më se e qartë se donte të blinte diçka rreth marëdhënieve të mija me Fotkën.

Pasi i përmenda një pjesë të atyre, që kam shkruar për të, një pjesë të së cilave ja kam dërguar edhe Fotinisë vetë, gazetarja që nuk mundi të zbulonte se ç’kisha unë me Fotin dhe që e quante më se normale që të vlerësosh dikë që paguan një pjesë të “galas”, pa e vrarë mendjen se nga vijnë paratë, nisi të më sulmonte për energji negative të mijat, se isha një plak i rrjedhur dhe një psikopat. Shtoi se do vinte gjithë gratë e Filadelfias të më nxirrnin bojën në FB. Nuk di a quhen patronazhiste apo jo gratë sulmuese.

Eshtë e natyrshme, që njerëz të tillë të vërtiten rreth Fotit. Madje gazetarja kishte ndjekur edhe veprimtaritë e Fotinisë në korrik në Kukës dhe në Korçë si gazetare. Nuk tha se kush e kishte paguar.

Rreth njerëzve, të cilët kanë paratë e tyre, ose kontrollojnë fondacione të mëdha, gjithnjë vërtiten nga këto lloj mizash. Pastaj, nëse ndodh që me Fondacionet apo me njerëz si Xhefri i Epsheve dalin skandale, largohen me vrap për t’u ngjitur në një i pasur tjetër.

Sigurisht që Fotinia nuk kishte zgjedhur një skiftere të zonjën. Ndoshta se edhe vetë aq mend ka. Por diçka më bën përshtypje:

Pse i intereson Allteni Kokerit të dijë kush jam unë dhe arsyet e sulmeve të mija ndaj saj?

Dikush që nuk ka asgjë se ç’të fshehë, nuk ka pse t’i bëhet vonë, se një plak i rrjedhur shkruan kundër saj në blogun e tij, apo në rrjetet sociale. Eshtë shumë e lehtë të më injorosh mua. Pa pyetur se ç’jam dhe pa lëshur skiftere të më kërcënojnë me denoncime.

Ka një thënie të Mark Tuenit, që “mos bëj mundje me derrin se edhe ti do zhgryhesh në llucë“. Derri mund të jem unë se Fotinia më shumë më ngjet me miss Piggy të “Thë Muppet show”.


 

Gogoli izraelit (fund)


 (vijim)

  1. Zionizmi është një dukuri relativisht e re. Vetë Teodor Herzog, babai i tij, nuk e kishte menduar krijimin e shtetit të Izraelit, por ju duk si domosdoshmëri pasi ndoqi në Francë çështjen Drejfus. Qysh atë kohë ka pasur edhe ndërmjet hebrejve qëndrime të ndryshme ndaj krijimit të Izraelit. Sot ka mes fanatikëve, por dhe mes më të moderuarave, qëndrime kundër shtetit hebre. E quajnë se antisemitizmi është shtuar më shumë për shkak të tij. Por shteti është një fakt dhe shumë hebrej kanë luftuar, janë vrarë dhe kanë vrarë për atë shtet, që e quajnë se është në tokat e premtuara nga Jehovai, Zoti i tyre. Tani mund të lenë këtë ëndërr të realizuar dhe të transferohen në Shishtavec dhe në Corovodë?

  2. Ka një lëvizje të madhe në SHBA nga ata më zionistët, për të edukuar hebrejtë e rinj amerikanë me dashurinë për Izraelin. Ju paguhen udhëtime dhe qëndrime disa mujore në Jeruzalem dhe gjetkë për t’i afruar me rrënjët e tyre. Ka një përqindje jo të vogël, të cilëve ju shpëlahet truri dhe vendosin të rrijnë në Izrael madje edhe të hyjnë në ushtrinë e vendit hebre, Ka prej tyre edhe mjaft që zhgënjehen, kur shohin krimet që kryejnë hebrejtë ndaj arabëve në përgjithësi dhe palestinezëve në veçanti. Nuk ka brenda kësaj lëvizje ndonjë mësim shtesë, se duhet të njohin edhe Shqipërinë për çdo eventualitet.

  3. Genocidi ndaj Gazës dhe lufta kundër Iranit, dëshmoi se Izraeli (pjesa më e verbër e asaj shoqërie) ka tani dhe një megalomani, që mendon se mund të kthehet në një fuqi të rëndësishme botërore sepse ka mjete finanaciare, zhvillim ekonomik dhe teknologjik, si dhe armë bërthamore. Pa përmendur këtu një lloj mbështetje të garantuar nga Shtetet e Bashkuara. Ndaj idea që po mbizotëron në rrethet e fanatikëve hebrej, por tani edhe të të moderuarve, është një ëndërr gati perandorake, të cilën hebrejtë nuk e kanë pasur kurrë më parë. Idea nga Lumi (Jordan) deri në Det (Mesdhe) tani është transformuar në një ide nga Nili në Eufrat. Nëse flasim për ide të tilla edhe pse mund të jenë të parealizueshme, idea për tu transferuar në një “bythë vend” si 28 mijë km2 tonat nuk hyn kërkund.

  4. Kufijtë e sotme në botë dhe veçanërisht në rajonin tonë mund të ndryshojnë edhe pse pas Luftës së Dytë u vendos që kufijtë mos ndryshojnë më, veç në rast se ka marëveshje mes popujve të ndryshëm dhe me një miratim të Këshillit të Sigurimit. Por Bota ndryshoi dhe Perëndimi vetë, për interesa të ngushta lejoi prishjen e Jugosllavisë me luftë, krijimin e shteve që nuk kishin ekzistuar më parë po me luftë dhe është gati të pranojë lëvizjen e kufirit Rusi – Ukrainë, për të cilin po bëhet luftë. Ndaj ka filluar një periudhë e rrezikshme për vendet e vogla dhe jo shumë të forta ushtarakisht. Edhe në këtë kuadër të ri, ende disi jo shumë të qartë, idea e Izraelit 2 në Shqipëri nuk hyn. Në zonën e “nxehtë“ Siri, Liban, Irak, po përplasen interesat e Izraelit me Turqinë. Problem shtesë në atë zonë është ai i kurdëve, një popull i madh, që nuk ka shtetin e tij, ndaj është shumë e mundëshme, që harta e asaj zone të korrigjohet. A do arrijnë të dominojnë izraelitët, turqit, arabët apo iranianët, kjo mbetet një gjë e panjohur dhe e frikshme. Po Sorosi edhe pse ka bërë shumë plane (sipas Cakos e të tjerëve) nuk ka planifikuar gjë për këtë.

Në përfundim duhet të them , që mund të ketë edhe shumë vrima të tjera të mëdha, që e bëjnë të mos mbajë ujë logjikën time të zbrazjes së Shqipërisë për t’u futur hebrejtë që i bien violive dhe kur bëjnë dasma i mbajnë lart mbi karrige nusen dhe dhëndërin.

Sigurisht që problemet e tyre në botë pas krijimit të shtetit hebre janë shtuar. Disa për faj të tyre, disa për faj të antisemitizmit dhe disa se në botë fqinjët në më të shumtën e rasteve “therren me njëri tjetrin”. Goditje që po merr i ashtuquajturi “globalizëm” nga tendencat nacionaliste në shumë vende, e kanë shtuar rrezikun e konflikteve të armatosura dhe kur ndodhin të tilla, jo vetëm që është keq se njerëzit vriten, por edhe gjërat janë shumë shumë të vështira për t’u parashikuar.

Miku im, me të cilin u shamë dhe u përshamë, mund të më thotë prapë, që flet i bazuar mbi fakte dhe jo mbi hipoteza, që flas unë. Po të dëgjosh të tjerë partizanë të flakët të kësaj teorie, ata t’a sjellin Tel- Avivin në Barç dhe kur themi Barç kemi thënë Korçë. Por unë përsëri jam më kokëfortë se faktet “kokëfortë“ dhe do vazhdoj të them se kjo teori nuk ka bythë ku të rrijë.

Le të më thonë edhe që jam agjent i Mosadit.



Tuesday, 20 October 2026

Sinjalet nga qielli vijnë në mënyra të ndryshme


Ndoshta deklarimi i përsëritur se nuk jam besimtar më vuri sonte më 3.00 pas mesnate në sprovë. U zgjova nga zhurrma e brrerjes së diçkaje, po që ishte shumë më e zhurrmshme se brrejtja e një miu apo një krimbi druri. “Kushedi ç’lloj insektesh ka afër ekuatorit mendova” dhe u ktheva në anën tjetër. Por zhurrma bëhej më e bezdisur dhe u ngrita nga shtrati dhe pashë një fëmijë me maskë, që hante pringles. “O zot!”- i thashë vetes” qënkam në ëndërr se ç’do një fëmijë në dhomën time madje me maskë!” U shtriva dhe vura mbi kokë një nga jastëkët që mos dëgjoja më zhurrmën e rreme, por nuk kishte fund. Ndeza dritën dhe pashë që fëmija me maskë ishte një mapache, që po hante pringles, nga një tub që e kisha hapur më darkë. U ngrita i tërbuar dhe i dhashë datën mapaches me sharjet nga ato të fëmijërisë, që përqëndrohen kryesisht në soj e sorollop, ndaj të cilëve ushtrohet gjesti i dënueshëm i përdhunimit.

Më pas fjeta, por sot në mëngjes më rrinte mendja atje dhe mendova se si ishte e mundur që një mapache të hynte nga dera e mbyllur e ballkonit. Mos ishte një paralajmërim për mëkatet e mija të shumta?

Për të qënë më i qetë, sa u hap, shkova në kishën pranë hotelit ku ishte një prift katolik i quajtur Miguel Esteban. I shpjegova që doja të rrëfehesha se diçka më pat ndodhur natën, por dhe që nuk isha katolik, veç një i pagëzuar ortodoks me besim mjaft të lëkundur.

“Zoti i pranon të gjithë!”- më tha Don Miguel dhe hyri në atë pjesën e tij të qoshes së rrëfimeve dhe unë tek tjetra.

“Cilat mëkate ke menduar se ke bërë ditët e fundit, që ndryshojnë nga ato që bën rregullisht?”

Unë mblodha supet dhe më pas shtova se kam sulmuar në mënyrë dixhitale Kishën e vendit tim dhe veçanërisht një prift, që e kam pasur mik.

“Mëkati nuk është i thjeshtë, por ti mund ta korrigjosh me ndryshimin e qëndrimit. Të është falur!”-më tha Don Miguel Esteban dhe me mirësjellje më tregoi se rrëfimi ishte mbyllur.

U binda , që duhet ndryshuar rrugë, por kishë ortodokse këtu në Kosta Rika nuk ka dhe do më duhet që një falje të thellë e të plotë ta bëj si të kthehem në Kanada. Por për momentin thashë, që është mirë t’i kërkoj falje publike Papa Spiros, që nga shok më ka bërë ish shok. Ai edhe mund të mos e pranojë përulësinë time, por unë do vazhdoj të kërkoj falje. Dhe ndoshta kemi më shumë gjëra që na bashkojnë se sa na ndajnë.

Për më tepër, kur pashë që ishte vendosur në një vijë me protestuesit dhe kishte bërë thirrje për “dashuri institucionale dhe mirëkuptim të përgjithshëm” e kuptova se sinjali që kisha marrë nga qiejt ishte i vërtetë.

Më ndje Papa Spiro dhe më ndje edhe ti Pastor Petrika Agolli, se Satanai më ka shtënë në ngasje dhe ju jam drejtuar me arrogancë, gjë për të cilën jam penduar thellë!


Hajdi

Ajo quhej Hajdi

Nuk di në ishte emri i saj

Apo e kishte gjetur në filmin vizatimor

Dhe e tillë paraqitej mbrëmjeve në klub,

Ku kohën vret pas gotës,

Dhe rreket të sjellë të turbullta dëshira,

Cdo mashkull i vetmuar

Dhe çdo horr.

Nuk di në më tëroqi unaza në hundë,

Që nuk shkonte aspak me flokët e saj irlandeze,

A mbase mënyra si përdridhte buzët,

Kur tregonte se pëlqente më shumë natën

Se të diellit rreze.

Pas disa gotash

Dhe bisedash budallaqe,

Se si i pëlqente të sillej mbledhjeve të punës,

Ku nuk lejonte ta preknin në mollaqe

Edhe pse shumë meshkuj me pushtet,

Ishin plot sharm,

Por ishin edhe të dhunës,

Në dhomën e saj përfunduam

Të një hoteli në periferi,

Dhe pasi teshat e tepërta nga trupi dëbuam,

Hajdi filloi të kërcente plot hijeshi.

I lodhur u shtriva në shtratin e gjërë

Dhe mes syve gjysëm të mbyllur

Ndiqja lëvizjet e krahëve të gjatë

Dhe tundjen e vitheve jo pa lezet,

-Hajde Hajdi të bëjmë ç’kemi për të bërë

Se pagjumë i kam më shumë se dy net!

Duket në shqip ja thashë fjalët,

Se u step e gjitha dhe për një çast klithi,

Mbuloi gjinjtë

Shtrëngoi fort dhe shalët,

Ndërsa mbeta tërësisht i shushatur,

Si i ndodh kur i bije drita në sy një urithi.

Mbi trup më flaku rrobat

Dhe me gisht më tregoi derën,

Gjumi më pat dalë

Dhe me rrëmbim u vesha.

- Duhet ta dish kërriç se e ke kaluar verën

Dhe nuk je për balete moderne!

Vetes i thashë jashtë dhe me të madhe qesha.


Monday, 19 October 2026

Gogoli izraelit (2)


 (vijim)

Në të gjithë logjikën time, mbi të cilën ndërtova hyrjen e këtij shkrimi, ka disa vrima të mëdha, të cilat do i kem shumë të vështira t’i mbush.

  1. Mungojnë provat, që në Izrael apo mes hebrejve në botë ka përpjekje të hapura për të paraprirë këtë zhvendosje drejt Shqipërisë. Përmenden blerjet e pallateve në Tiranë dhe përgjatë bregdetit shqiptar nga hebrejtë; përmenden blerje shtëpish po prej hebrejve në fshatrat shqiptare, por përkrahësit e teorisë Izraeli 2 nuk dinë, ose injorojnë faktin që këtë gjë hebrejtë po e bëjnë në të gjithë Mesdheun dhe kudo në Europë. Janë një popull i pasur dhe qoftë për biznes dhe qoftë për investime në vende të sigurta blejnë në Londër, Varshavë, Athinë, Sofje, Podgoricë, Shkup dhe në Tiranë. Për fat të mirë ose të keq të kësaj bote ka shumë hebrej të pasur.

  2. Ka një komunitet çifut jo të vogël në Bullgari, si dhe prej saj janë larguar më shumë njerëz se sa nga Shqipëria gjatë 30 vjetëve të fundit. Gjithashtu mbreti bullgar pat mbajtur qëndrim të mirë ndaj hebrejve para dhe gjatë Luftës së Dytë botërore. Cuditërisht Sorosit nuk i ka shkuar ndërmend të ketë një Izrael 2 në Detin e Zi, por e do pikërisht në vendin e shqipeve. Vendi jonë i dashur nuk ka qënë kurrë në objektivin e çifutëve edhe pse kishe klimë të mirë, pasuri natyrore dhe nuk kishte antisemitë. Tek ne nuk ka pasur kurrë një sinagogë. Edhe 10-12 familje hebre që kishin jetuar në Vlorë, ceremonitë fetare i bënin në një nga shtëpitë e tyre.

  3. Nëse ky plan do ishte vërtet prej 35 vitesh, në Shqipëri do kishte pasur të paktën disa rabinj, të dërguar me fondet e Sorosit, për të përgatitur terrenin dhe për të konvertuar ndonjë familje shqiptare. Në fillim e viteve ‘90, në vendin e pafe vërshuan evangjelistë të të gjitha kishave, bahaistë, vahabistë, katolikë në zonat e jugut, dhe gjithfarë sektesh të tjera fetare. Ka dhe sekte hindu ku janë përfshirë sot disa që e quajnë veten elitarë, si familja Gjiknuri e ndonjë tjetër, por vetëm çifutë nuk u shfaqën. Vërtet në orbitën e Ramës ka pasur këshilltarë hebrej, që kur ishte Kryetar Bashkie, por kjo nuk është provë se ata po paguheshin nga shteti shqiptar për këtë plan ogurzi.

  4. Ka edhe një boshllëk tjetër logjik plani Izraeli 2. Do boshatiset Shqipëria tërësisht apo vetëm nga të rinjtë? Nëse është kjo e dyta sikundër po ndodh, përse do i duhet izraelitëve një vend ku nuk ka fuqi punëtore, por duhet të mbajnë me pensione të mira edhe merhumët shqiptarë? Do i dëbojnë të gjithë? Do realizohet profecia e Idiotit të Pekas, që nuk do ketë më pleq mbi të 70-tat se do shfarosen nga vaksina?

  5. Izraelitët vërtet kanë shumë para, por nuk njihen si njerëz që i hedhin paratë kot. Kanë paguar tërë soroistët për më shumë se 30 vjet, i kanë mbushur b.... Ramës me qindra miliona, do hedhin miliarda për ta sjellë Shqipërinë në gjendjen e Izraelit sot dhe në këmbim të...?? Rama po ju fal gradualisht copa të Shqipërisë? Njerëzit do shpronësohen me paratë e taksapaguesve shqiptarë dhe tokat e tyre do i jepen hebrejve? Një plan bajagi i kostueshëm.

  6. Por le të themi se të gjitha xha Sorosi dhe i biri kllëngjo Aleksi i kanë llogaritur dhe ju ka dalë hesapi. Germanët, francezët, italianët, sërbët, grekët, austriakët, turqit dhe rusët do lejojnë që kjo të ndodhë? Në këtë botë të ndërthurur keq, aktorët nuk janë vetëm Sorosi, Netanjahu dhe Edi Rama. Edhe sikur të gjithë shqiptarët të jenë dele të zgjebosura, ka të tjera forca që ndihin ose ndalin ndryshimet e mëdha gjeopolitike. Sorosi mund të jetë vërtet Davidi, por Europa dhe Rusi nuk janë Goliadhi.

(vijon)

Gogoli izraelit


Po i rikthehem kesaj teme, sepse sot pata një bisedë telefonike me një mik të mirë, bisedë që përfundoi në fyerje të rënda, por u mbyll në një lloj ceitnot-i, sepse pozicionet tona ishin shumë të largëta. Ai është i sigurt, që prej 30 vitesh në Shqipëri po zbatohet një plan i Sorosit për largimin e popullsisë vendase , në mënyrë që vendi të jetë vakant për një plan të largimit të Izraelit nga tokat e sotme dhe të vendoset në Shqipëri.

Nuk është hera e parë, që e dëgjoj dhe nuk e besoj se nuk i kalon dot filtrat e logjikës sime. Por për ta shqytuar më me kujdes dhe për të mos e hedhur poshtë a-priori, po e pranoj se prej 30 a më shumë vjetësh më parë, xha Sorosit dhe disa hebrejve të tjerë të pasur në Amerikë dhe në Europë ju lindi idea, që të ketë mundësitë për një plan B për Izraelin, për shkak të luftrave të pafund me fqinjët arabë. Dhe pas shumë studimesh ky vend ideal është Shqipëria jonë e cfilitur në shekuj.

Po pse hebrejtë e pasur zgjodhën pikërisht Shqipërinë?

Po rendis më poshtë faktorët që mendoj se ju kanë shkuar ndërmend vetë hebrejve dhe janë zbuluar edhe nga njohësit shqiptarë të këti plani:

  • Vend mesdhetar me klimë të mirë dhe variacion në reliev,

  • Pasuri nëntokësore dhe rezerva energjitike, që nuk i ka kush.

  • Pozicion strategjik për një ekspansion më të madh të Izraelit në Europë.

  • Kastë politike lehtësisht e korruptueshme.

Nga të gjitha vendet mesdhetare të Europës, Afrikës dhe Azisë ne i kishim kushtet më të mira për realizimin e planit sorozi!

Për këtë xha Sorosi ndërtoi teorinë e Shoqërisë së hapur mbështetur në tezat e Karl Poper, ngriti fondacionin e njohur dhe hapi universitete në Europën Qëndrore. Kështu u rekrutuan të rinj të shkolluar nga vendet e Europës Lindore dhe më pas degët e Fondacionit në kryeqytetet europiane nisën që njerëzit e tyre t’i fusnin nëpër qeveritë e vendeve ish-socialiste.

Tek tanët, si më të eturit dhe më barktharët e pati më të lehtë t’i korruptonte dhe të merrte qeveri pas qeverish duke nisur nga Berisha (përkrahës i Sorosit para ‘97) dhe kulmi të arrihej me Ramën dhe Veliajn dhe gjithë bandën e Rilindjes.

Sorosi kurdisi 1997-tën dhe mjaft shqiptarë ikën, më pas hoqi Nanon vuri Metën, hoqi Metën vuri Majkon, hoqi Majkon vuri prapë Nanon dhe si e pa që plani nuk po ecte, vuri edhe njëherë Berishën. Por vetëm provizorisht, sa të piqej si politikan Rama. Tashmë çdo gjë e kishte të lehtë, madje u tërhoq si plak që është dhe ja la ekzekutimin të birit.

Për 13 vjet, Rama sabotoi çdo zhvillim ekonomik të Shqipërisë sipas idesë së Sorosit dhe Rotshildëve dhe shqiptarët vazhduan të ikin, deri sa ky plan u kuptua nga avokati Goxhaj, Alfred Cakoja dhe të tjerë dhe njerëzit u ngritën në protestën e quajtur Revolucioni Flamingo.

(vijon)


Sunday, 18 October 2026

Rikthehu në tropik

Nuk është kurrë vonë,

Edhe kur e gjithë qënia

Të thotë me këmbëngulje – Ik!

Edhe nëse të tjerët të thonë:

-Mos u end në atë zezonë!,

Ti prapë mund të kthehesh në tropik.

Sepse diçka më shumë ka kripa që buzësh mbetet

Se shija e një pjate bukur stisur,

Mbi një tryezë stërgjatë

Plot lule dhe stolisjesh rozë,

Ku nuk di nëse sheh para buzëqeshje,

A diçka në lëkurën e fytyrave është grisur.

Zbrit ku oqeani i pamatë,

Ka më shumë brohoritje

Se një det me spektatorë

Veshur me smoking

Dhe petke plot ngjyra.

Dhe pse tërësisht i vogël ndjehesh dallgëve,

Je më i vërtetë,

    Je më njeri,

        Se të tillë të bën natyra.

Ku dhe përpjekjet për të mësuar not,

Edhe trembja nga iguana,

Kanë më vlerë se bisedat kot,

Ku mundohen të largojnë mendimin e vdekjes,

Të gjorat putana.

Këtu mund të ndërpresësh

Metastazat e vanitetit,

Që për të keqen tonë

Tek të gjithë ne lëvrijnë.

Rikthehu në tropik,

Në të vetmen Parajsë që njohim

Dhe do shohësh se të bukurat çaste,

Përsëri do vijnë.