Titulli më shumë se provokues është ngatërronjës, sepse nuk ka ende Inteligjencë Artificiale të kuptojë qartë se ç’do me thënë “të dhjefja biçimin!” Dhe nuk po e nëvleftësoj Artificialkën, por jam i bindur për këtë.
Dikush, për të provuar sa i vlerë ose jo ishte shkrimi im “Këngë që ndajnë njerëzit” ja dhe për kontroll Chat GPT. (Një varianti pak më të avancuar se ai që është falas.) Artificiali shumë Inteligjent si bën rëndom, gjeti anët e mira dhe të metat e shkrimit. Dhe këtu unë jam parimisht dakord jo vetëm me Artificialin, por edhe me çdo Inteligjencë Njerëzore që merr mundimin të lexojë shkrimin tim dhe të gjejë nëse ka njëfarë vlere, apo duhet hedhur në kosh. Këtë bënin zakonisht në dy shekujt e fundit redaktorët e mënçur të gazetave dhe revistave.
Por edhe Artificiali, që punon me shpejtësi të jashtëzakonshme dhe është objektiv (sigurisht që “nuk ja ndjen” se ç’shkruaj unë për “Internacionalen” apo për “Hasta Siempre Comandante”) ka dy kufizime kryesore : njëra është që nuk është tmerrësisht inteligjent në shqip. E dyta, që unë mendoj se ka të bëjë me mënyrën se si është programimi bazë dhe fillestar, duket se ka një prirje “boniste” për të nënvizuar në fillim anët e mira dhe më pas të metat.
Por unë as kam ndërmend të ndih për përmirësimin e Artificialit dhe as të kuptoj thellë se si funksionon Inteligjenca e tij. Dua të theksoj vetëm dy-tre pika, të cilat ose unë nuk i kam shpjeguar si duhet në shkrimin tim, ose Artificiali është një inteligjent mediokër, që dallohet nga të tjerët me të njëjtin nivel vetëm nga shpejtësia e rrufeshme me të cilën mendon dhe shkruan.
“Gafa” e parë e Artificialit është se shkrimin e quan të njëanshëm, sepse sipas tij unë sulmoj vetëm këngët e së Majtës, duke lënë pa përmendur ato të së djathtës ekstreme, të xhihadistëve, të kokëtullave (skinheads) etj. Pavarësisht se tre shembuj janë të së Majtës dhe “Lili Marlene” i të Djathtës, unë nuk le asnjë ekuivok se jam kundër stërpërdorimit të këmgëve që ndajnë njerëzit. Madje me përjashtim të Internacionales, tre këngët e tjera kanë tekste aq të padëmshëm dhe inoçentë, veçanërisht “Bela Ciao” dhe “Lili Marlene”. E keqja nuk qëndron se janë krijuar dhe janë përdorur në kohën e tyre. Kur “Bella Ciao” përdoret si “karshillëk” ndaj të Djathtës ekstreme ose jo ekstreme, unë ndaloj të bëhem pjesëmarrës në një kor që qëllimisht provokon njerëz të tjerë. Ashtu si jam kundër pjesëmarrjes në djegien e flamurit izraelit, sërb, amerikan apo edhe të ISIS. Cdo gjë që simbolikisht përdoret kundër të tjetrëve, ose kundër simboleve të të tjerëve, për mua është një bazë e keqe mbi të cilën fillon të ndërtohet urrejtja dhe më pas konfrontimi dhe vrasjet. Dhe nuk ka as urrejtje, as konfrontime dhe as vrasje Artificiale! Janë të vërteta.
“Gafa” tjetër, të cilën IA e quan se është e meta më e madhe e shkrimit, është se sipas saj unë quaj këngët si burimi kryesor i dhunës. Nuk di nëse të njëjtën përshtypje shkrimi mund të ketë lënë në të gjallët, por nëse nuk ka as një lexues të vetëm, që të jetë në një mendje me IA, atëhere kjo e fundit, ka një problem të madh dhe që është: Nuk di të lexojë!
Nuk ka në shkrimin timi as më të voglin insinuim se po të ndalojmë këngët përçarëse do shpëtojmë nga dhuna mes grupeve të njerëzve, a të themi se do reduktojmë në masë dhunën.
Ka dhe një pikë tjetër, të konsideruar nga Artificiali si të gabuar. Sipas tij unë ngatërroj Ndarjen me Mosmarrëveshjen. Dhe fjalë për fjalë thotë:” Në esse nuk bëhet dallimi ndërmjet Ndarjes që ka në bazë urrejtjen dhe Kundërshtimit që ka bazë drejtësinë.” Për të ilustruar përdor si shembuj këngët kundër skllavërisë, këngët për të drejtat qytetare dhe këngët kundër kolonializmit.
Unë nuk kam njohuri të thella rreth këngëve bluz dhe xhaz, që u bënë simbole të lëvizjeve për heqjen e skllavërisë dhe të fitimit të të drejtave të barabarta të njerëzve me ngjyrë. Gjithashtu nuk di shumë e shumë këngë kundër kolonializmit në Afrikë, Azi dhe në Amerikën Latine. Kam bindjen se të parat, kanë qënë këngë dhimbjeje dhe dëshpërimi , që nuk bënin thirrje për dhunë. Ishin ato këngë që shoqëruan lëvizjen paqësore të udhëhequr nga Martin Luter King në vitet ‘60. Por në të njëjtën kohë duhet të ketë patur edhe këngë revolucionare, që përdoreshin nga lëvizja e Malcolm X apo ajo e Panterave të Zeza. Dhe në to me siguri që ka patur thirrje për dhunë dhe vrasje të armiqve.
Janë këto lloj këngësh që denoncoj si të papërshtatshme.
Artificiali “provokoi” një riprekje nga ana ime e atyre çka kisha përmendur në shkrimin e par[. Për këtë ja vlen që i lexova mendimet e tij. Por si përfundim duhet të përsërit shprehjen ngatërronjëse për të:
“Të dhj.... biçimin o Inteligjenca Artificiale!”

