E ardhmja (Futura - Lucio Dalla 1980)

Ku dihet, nesër ku i dihet,

Se mbi ç’gjë dora mund të vihet.

A mund të shpresojmë tek të detit valë

Dhe ballin ta mbajmë lart,

Mos ji kaq serioze, s’i dihet.

Rusët, rusët dhe amerikanët.

Pa lot, mos u ndal sa të ndrisë gjithë anët

Dielli dhe pa ndryshuar toni

Që tani nuk më mrekullon

Një natë e zjarrtë na rrethon

Duart m’i mbaj më pranë

Do lindë dhe nuk do friget djali i jon’.

E kush e di si do jetë ai i uruar

Se cilat shtigje ka për të çarë

Se c’do mbajë në duar, të tijat duar

Mundet që qiejt të marrë

Të fluturojë deri mbi re.

O sa e bukur je!

Ardhmëri do e quajmë nëse do jetë çikë

Njç emër, që si neve sonte, të sjell frikë

E bukur do jetë, do ngjani si e ujit pikë,

Por mos u ndal, dua të të puth më shumë

Sytë mbylli e mos u tërhiq më tepër.

Këtu e gjithë bota më duket e qelqtë

Dhe copëza bëhet si një figurinë e vjetër.

Edhe pak, lëviz pak më shpejt, e bekuar,

Më poshtë, mes reve në heshtje, më poshtë,

Ashtu mund të arrijmë tek hënëza, po hënëza

Por nuk është e bukur si ty kjo hënë

Eshtë një çupërlinë amerike.

Kthehu në brinjë, më poshtë

Merre ti në dorë se u lodha, më poshtë

Mes rrezesh dhe një rrahje zemre, më poshtë

Dielli është aty, mos ki frikë.

Po ç’diell, kjo është e akullt kurorë

Ky diell është një zgjedhë e hekurt pa dashuri

Dashuri,

Oh dashuri,

Dashuri.

Lehtas, lehtas, më lehtas tani rreh

Zemrën ta ndjej, ej më thuaj si je?

Sy kaq të bukur sa të tutë s’kam parë

Po mos i fshih, mos i lag duke qarë,

Kokën pas mos kthe, duart mos i fshehësh,

Presim që dita të ndrijë,

Një zë lehtas të na zgjojë,

Të presim të pushtuar pa frikë, deri nesër.