Piciri

 

Shumë vjersha dhe bejte, që patëm mësuar në fillimet e shkollës kanë mbetur ende në mendjet tona. Një pjesë jo e vogël ishin naive dhe të pastrukturuara mirë, por e tillë ishte e letërsia e shkruar shqiptare, sepse gjuha u shkruajt shumë vonë. Andon Zakoja nuk ishte poet edhe pse e studionim si të tillë. Ndoshta as vjershëtor, por mbase një vargëzues do e quaja për të mos e ulur në “bejtexhi”. Gjithsesi ai ka dhënë për gjuhën tonë në një kohë që ishte ende një gjuhë fëminore.

Kujtoj shumë pak nga “Misiri” i tij, por disa vargje kanë mbetur në mendje, që më shtynë të shkruaj një “bejte-sheqerpare” nga ato që nuk marrin më shumë se 5 minuta gallatë të mendjes sime. Po e ve edhe në blog edhe pse mund t’i ul seriozitetin.

Piciri

Llumë, llumë dhe llumë prapë

Ka zën’ dhe n’Korçë të bëjë vapë

Po shyqyr kemi Festën e Birrës.

Kush tha Di Lana është gjakpirës?

Peleshi ësht’ djal’ për së mbari

Që kur del dimri dhe nis behari

Qytetin na e ka zbukuruar

(Dhe për të holla nuk ka lakmuar).

Kuptohet ka marrë ndonjë të shkoqur

Por edhe ne na ka kënoqur!

Së shpejti n’ Korçë do bëhet Lumi,

E deklaroi Raqkë Dudumi

Projekti bërë këtu e sa vite

Dhe si gjithnjë arkitekt Pite.

Nga Kulla do kridhemi drejt e në Lumë,

Me jetë nate, fare pa gjumë,

Festojm’ kërnacet dhe Karnavalet

Se Fejzullahu na i lan halet!

Jetojmë së bashku të gjith’ të lumtur

Hajduti me atë fije këputur.

Të gjithë festojmë bashkë te sheshi

Rroftë e qoftë Niko Peleshi!