Si është e mundur?

Si është e mundur

Pas gjithë atyre kapërthimesh të lakuriqta

Viteve të tëra endur,

Kur as qumështi që buronte nga i nënës gji,

Nuk pihej aq dendur,

Nga i njomthi kërthi,

Sa puthjet tona,

Ne pranë një piste u pamë

Si atëhere kur nuk pyesni se sa aviona

Fluturonin mbi tonat krerë;

Përplasëm të akujt vështrime

Dhe ti u largove menjëherë

Pasi belbëzove “Si jini?”

Dhe shtove “Jo, se nxitoj!”

E frigur nga zëri i stuardjesës që thërriste

Më shumë se nga i rikthimit tundim?

Dhe unë linjën me kosto të ulët mora

Mbi ndënjësen plandosur,

Si mbi të shumtat vite të mija,

Duke harruar se cili muaj ishte

Dhe se sa ishte ora,

I pëlotur mbi një dashuri të sosur.