Unë nuk të kërkova shumë
Veç në të më merrje mes krahësh,
Të kotesha në gjinjtë e tu
Dhe duke dëgjuar ninullën e Heshtjes tënde
Të bija në të thellë gjumë.
Por ti i frigeshe gjumit
Më tepër se do të shihja gjinjtë zbuluar.
Doje të më ndalje ëndërrat që mund të shihja
Atyre që depërtojnë edhe në tënde mendje,
Që me javë të tëra mëpas të lenë zgjuar.
Nuk e sjell gjumi ëndrrën,
Madje as vdekjes nuk i ngjan
Indeve të dashuruara poshtë kafkës,
E bukura ëndërr tirret,
Dhe asgjë brenda më se mban.
Flake tej frikën,
Atë që hiret të mbështjell,
Humbasim çdo sekondë që ikën,
Dëshirën që shpirtit na vlon
E ardhmja më dot s’na i sjell!
No comments:
Post a Comment