Le te vazhdojme me Olsin (2)

            Ai nuk e di edhe si do jete shkolla ku do e shpien. Kushërira e tij Ana, që është e vetmja, që vjen më shpesh në shtëpi dhe hyn edhe në dhomën e tij, shkon në një shkollë private, ku ka edhe për të ngrënë, po nuk ka makinë që nxjerr çipse dhe koka-kola. Ajo vesh në shkollë edhe një jelek të thurrur, me një stemë që tregonte një kristal bore dhe një fund të pathurrur dhe është jo vetëm e lumtur e krenare, po do edhe Olsi të vijë në të njëjtën shkollë me të. Edhe pse nuk i pëlqen jeleku i thurrur me stemë dhe as pantallonat e pathurrura, Olsi mendon që do ishte më mirë të ishte në një shkollë ku njeh dikë, me të cilën ka qënë disa herë në të njëjtën banjë për të bërë pipinë, se sa me fëmijë të tjerë që nuk i njeh fare. (Që kur kishte qënë tre vjeç, kishte frikë të shkonte në banjo të mëdha publike. Kishte qënë me të jatin në një banjo të një plazhi në Varadero, Durrës, Kretë apo Kejp Kod dhe diçka e kishte tmerruar.)

            Ai nuk di se dhe prindërit e tij nuk dinë se në ç'shkollë ta shpien. Bile ata nuk bien në një mendje me njëri tjetrin se ç'farë është më mirë të bëhet kur të rritet. I jati do të bëhet këngëtar, bile në fillim edhe mund t'i lejohet edhe të jetë pjestar i një grupi roku apo repi, ndërsa e jëma këmbëngul që Olsi duhet të bëhet doktor. Vetë ajo kishte shkuar deri pranë diplomimit dhe më pas ishte martuar, kishte lindur dhe emigruar në Greqi, Amerikë ose Kanada. Po të mos kishte emigruar do kishte marë diplomën duke paguar për provimin e fundit, dhe do punonte nga shtëpia për një studim që financohej nga Bashkimi Europian. Nuk mund ta linte të birin të rritej nga të tjerë dhe sidomos nga e jëma e të shoqit,  të cilën çuditërisht nuk e donte. Në të kundërt, i jati mendon, që i biri i ka të gjitha cilësitë për tu bërë këngëtar i famshëm, nisur edhe nga një konstatim i së jëmës, kur Olsi i vogël klithte me sa kishte në kokë, që kishte thënë "Të gjithë ata që bëjnë si çakej në vegjëli, bëhen këngëtarë me famë!" Për më tepër, shton ai, Olsi nuk ka zemër për të parë të tjerët të vuajnë ose më keq akoma të ekzaminojë imtësisht pjesët e tyre të trupit, por për këtë të fundit ajo e fajëson atë vetë, se kishte qënë i pakujdesshëm kur kishin qënë në banjon publike , kur Olsi ishte vetëm tre vjeç. Në favor të tezës së të ardhmes së sigurt në mjekësi, ajo përmend vëmendjen që i vogli kishte treguar gjatë vizitave në dentisti shqiptar dhe okulisti grek, ndaj mjeteve dhe aparaturave që përdorin mjekët specialistë.

            Mospërputhja në idetë për të ardhmen e birit të tyre të vetëm, sjell edhe mospërputhjen për shkollën ku do e rregjistrojnë. E jëma këmbëngul ta shpien në shkollën private, ku shkon vajza e gocës së tezes të saj, ndërsa ai mendon që shkolla publike është me i mira për të zhvilluar kapacitetet artistike, dhe sjell shpesh edhe shembullin e vajzës të një shoku të tij të punës, që ishte cilësuar "talent i jashtëzakonshëm në aktrim" dhe që kishte ndjekur një shkollë fillore tepër publike. Cuditërisht nuk ju shkon ndërmend të pyesin Olsin në ç'shkollë do të shkojë, duke menduar që është ende i vogël për të gjykuar se ç'është mirë për të e për më tepër, disa herë, kur e kishin pyetur miqtë e tyre se çdonte të bëhej i rritur, kishte thënë "kuzhinier". Për të mos e dërguar në shkollë, as që e shkonin ndërmend.

(vijon) 

Rrugëtimi i Olsit për tu bërë qytetar.

            Thamë që kalamanin e nisur në rrugën për tu bërë rinok, mos e quajmë Emil po Olsi, se nuk duam t'i përngjasë atij të Rusojt.

            Olsi ka dhëmbë kataroshë, mban syze dhe së shpejti do mbushë 6 vjet e do futet në shkollë në Shqipëri, Greqi, Amerikë ose Kanada, se atje jeton bashkë me prindërit e tij shqiptarë, por që mund të jenë fare mirë një shqiptar dhe një i huaj. Olsi është me fat se i jati (mund të jetë shqiptar, po aq sa mund të jetë grek, italian, amerikan apo kanadez), ka një punë që paguhet mirë. E jëma, ka punuar pak orë nga kompjuteri i shtëpisë dhe më të shumtën e kohës e ka kaluar me Olsin duke e shpënë në dentisti për ti vënë "dhëmbëdrejtueset" dhe në okulisti për të gjetur numurin e saktë të lentes për syrin e djathtë, që nuk i përngjet lentes së syrit të majtë. Në Shqipëri dentisti dhe në Greqi okulisti, janë rrekur të flirtojnë me nënën e Olsit, e cila është plot hire, por ajo i ka ndalur me vështrime të ftohta e të palëkundura. Në Amerikë dhe Kanada nuk ka ndodhur një gjë e tillë.

            Olsi ka kaluar pjesën më të madhe të ditës, në dhomën e tij ku i ka të gjitha: lodrat, televizorin, akuarelet, DVD-te me filma vizatimorë, videolojrat, dhe një kitarë, të cilën ja ka blerë i jati për Krishtlindje. (Atij s'i pëlqeu që prindërit bënë fjalë për kitarën, se e jëma kishte menduar kur të fillonte shkolla të niste edhe kursin e pianos, ndërsa babai donte të mësonte kitarën, që ai e kishte patur dikur ëndërr, por nuk ja kishin blerë.)

Nuk kishte shumë dëshirë të largohej nga "mbretëria e tij"dhe të shkonte në shkollë, edhe pse shpesh mërzitej duke ndenjur vetëm me të jëmën në shtëpi, ose duke e shoqëruar , kur blinte ushqimet ose të tjera gjëra që i duheshin familjes së vogël prej tre vetësh. Hë po, në Amerikë e Kanada, kalonte një pjesë të kohës në pjesën e gjelbërt pas shtëpisë, ndërsa në Shqipëri dhe Greqi në ballkonin e madh të dhomës së tij. (Prej aty kishte parë një ditë një vajzë të rritur, që bënte banja dielli dhe përkëdhelte shpesh pjesë të trupit të saj thuajse lakuriq, por për këtë do tregojmë kur të flasim për edukimin seksual të Olsit.) E jëma i kishte thënë gjithë gëzim, se me të filluar shkollën do fillonte edhe stërvitjen me ekipin e futbollit, e cila do rregullohej të bëhej jo në ditët kur do shkonte të bënte kursin e kitarës. Mësuesja që do i mësonte anglisht në Shqipëri e Greqi dhe spanjisht në Amerikë e Kanada, do vinte dy herë në javë në shtëpi. Kjo ishte bota e re dhe e bukur në të cilën do hynte Olsi në shtator dhe që atij i dukej e frikshme. Sidomos pjesa e shkollës dhe e futbollit.

(vijon)

Mbase nuk ka me vend per ndryshime...

SA TE DUA

Të gjithë i habit kjo dashuri e çmendur

Selitur trurit tim të rreshkur.

Si mund të jetë e bukur lule

Dhe jo kaktus gjëmb përveshur?

"Kush ktheu marrëzinë e tij në dhimbje?

Në përkujdesje shpirtrash kush i ndroi

Flurret hakmarrëse dhe

            Të egrat çukitje?

Grushtat shtrënguar fort si i hapi?

Si ndroi shuarjen në përtëritje?"

Ata s'të njohin.

Edhe pse pranë  ke kaluar

Në muzgjet zhurrmëshumë të dëfrimit.

Kanë thënë thjesht:

            "Një vajzë e bukur...",

Pa mundur jo t'i kalërojnë mendimit,

Si bëra unë ditët e majit,

Kur befas u takuam mbi atë përrua

Zerosh,

            Idesh,

                        Ndienjash pa ngjyrë,

E në sy lexuam:

"Oh, sa të dua!"

Kush e ka fajin?

12 Judat e Berishes

Mar shkas nga thirrjet nën zë, që Berisha i drejtonte ne nje Kuvend te PD Eduard Selamit, kur i veni ne krye te PD-se nga Berisha i ishte kthyer kunder. "Judë...Judë...Judë"përsëriste njeriu më i fuqishëm i vendit, drejtuar një djaloshi qimedirsur, që mendonte se diplomimi në filozofi e bënte një udhëheqës të natyrshëm të forcës politike antikomuniste. Selami sa i kishte shërbyer Berishës për të hequr qafe një tjetër kundërshtar, Petrit Kalakulën. Kalakula ndoshta ishte i vetmi në krye të PD-së, që i kishte kundërshtuar Berish]s për arsye parimore dhe nuk u rikthye më në PD. "Judat" e tjerë, njëri pas tetrit, kush më parë e kush më vonë, u rikthyen dhe lëpinë cdo gjë që kishin pështyrë, duke i dhënë garanci njeriut nga Vi]idoli, që Vendi i Shqiponjave mund të sundohet lehtë po të kesh t'ju hedhësh nga një copë kërmë.

1. Neritan Ceka. Arkeologu i krekosur, ishte i pari në rradhën e "Judëve", që tradhëtojnë kthehen, largohen dhe vinë sërish për hir të interesave të larta të Atdheut. I larguar në mënyrë demonstrative në dhjetor 1991, pasi Berisha prishi Qeverinë e Koalicionit(nga të paktat veprime politike të sakta të Saliut) duke premtuar që nuk do merej më me politikë, Ceka kërceu nga një krah në tjetrin duke përfunduar sërish pranë Berishës, por jo më si nënkryetar, po si këshilltar i tij duke u munduar të rrëmbejë ]'të rrëmbejë nga "trashëgimia kulturore", së bashku me kunatin e tij, delenxhiun Apollon Ba]e.
2. Arben Imami. Pedagogu i dramës në Institutin e Arteve, e ka patur tepër dramatike karrierën e tij prej "Jude". I larguar nga PD-ja në verën e '92 bashkë me një dorë tjetër karrieristësh, që mendonin se vetëm ata mund të bëheshin ministra, pas disa vitesh në një parti "elitare", 6 dhëmbësh të thyera dhe disa postesh në qeveritë e majta, përfundoi sërish pranë Salift, si shef kabineti e tani si ministër.
3. Eduard Selami. Pedagogu i estetikes ne fakultetin e Filozofi-Juridikut, nuk u rikthye me ne gjirin e PD-se pas "tradhetise", jo se eshte me i mire se te tjeret, po se qendroi ne SHBA.
4. Aleksandër Meksi. I diplomuar si inxhinier ndertimi dhe me eksperience studiuesi te ndertimeve, Meksi ishte nje nga pergjegjesit kryesore te mosgoditjes se firmave piramidale dhe krizes financiare qe solli kaosin e 1997. E braktisi Berishen vetem kur s'kishte mbetur thuajse askush prane tij.
5. Izet Haxhia. Ish-studenti i Mjekesise nga Tropoja, ka qene per nje kohe te gjate bodigardi i Berishes dhe njeri i njohur per intriga dhe influence ne PD. Spikat mbi 'Judet" e tjere, se u perfshi ne nje tradheti "te paster", qe solli vrasjen e Azem Hajdarit.
6. Spartak Ngjela. "Tradheton" shpesh jo se eshte "Jude" i lindur, por kujton se eshte "Lider" i lindur. Faji nuk eshte i tij qe nuk behet dot Lider, por i ndjekesve qe nuk arrijne ta kuptojne. Duket qe pas incizimit qe i beri Saliut nuk do kete ribashkim me te.
7. Prec Zogaj. I diplomuar per Gjuhe-Letersi, redaktor, poet dhe bashkepunetor Sigurimi, ka patur nje histori "dashurie" me Saliun me disa  perqafime dhe ndarje. Perkohesisht eshte ne periudhe ndarjeje.
8. Genc Pollo. Keshilltari i Berishes, i diplomuar ne Histori dhe ndihmes i Cekes ne Institutin e Arkeologjise, shijoi ne heshtje pastrimin e rruges drejt kreut te PD-se duke mbeshtetur Berishen edhe pas 1997.
9. Tritan Shehu. Mjeku reanimator pati nje karriere te shkelqyer prane Berishes, shume me teper se sa kishte aftesi duke u bere deri Kryetar i PD-se.
10. Frrok Cupi. Ish gazetar i "Zerit te Popullit" dhe bashkepunetor i Sigurimit. I larguar shpejt duke qene i pakenaqur nga Berisha dhe ishte nje nga gazetaret me luftarake ndaj tij deri ne vitin 2003 kur mbeti i pakenaqur nga krahu tjeter dhe u hodh ne krahet e Fahri Balliut.
11. Mero Baze. Ndoshta i diplomuar per Gjuhe-Letersi, gazetari nga Tepelena ka qene besniku me fanatik i Berishes deri ne vitin 2007, kur nuk arriti te merte dot tenderat qe mendonte se i takonin. Kishte mbrojtur hapur ne nje liber Berishen per ngjarjet e vitit '97, per te cilat tani nuk po le gje pa thene te provoje te kunderten.
12. Bamir Topi. Ndonese i fundit ne liste, Presidenti i sotem nuk eshte me pak "Jude" ose i parendesishem se te tjeret. I mbajtur ne poste me rendes ne Parti dhe Qeveri per shkak te besnikerise te palekundur ndaj Saliut, me 2006 u be Presidenti i vendit. Si te gjithe te katapultuarit, kujtoi se ishte fryt i aftesive dhe gjenialitetit t e tij dhe ne me pak se dy vjet u be armik per vdekje i ish- shefit te tij. Pritet qe meria e tyre te zgjate dhe mos kete nje afrim te tipit Imami-Ceka-Pollo-Ruli etj.etj.

Mund te kete edhe te tjere "Juda" qe jane larguar , afruar, kane vene sterkembza te tjereve dhe jane goditur pas shpine. E megjithate Saliu ka mbetur i patundur edhe pse nuk ja fali njeri postin e pushtetin. Ai ka njohur me mire se kushdo tjeter, se si duhet te sillet me kete taborr "Judash". Per te keqen e vendit qe i ka nxjerre!

Parashikime qe nuk dalin...

VITI I "KIAMETIT"

Ka disa vite, qe ne fund te vitit vras mendjen se cdo ndodhe vitin qe vjen me pas ne Atdhe. Jo nga qe jam patriot i thekur, por se ndonese me pak personazhe politike, ngjarjet ne vend, qe lidhen me politiken jane sa te cuditshme aq edhe te paparashikueshme. Nuk e vras mendjen se cdo ndodhe ne Kanada, se nuk di c'behet dhe me duket si monotone jeta politike(pardje konstatova, qe nuk di cili eshte Ministri i Jashtem).

Viti 2012, sipas kalendarit Maja do jete viti i "kiametit" me nje ndryshim katastrofik ne fund te dhjetorit. ("Do kalojme ne nje dimension te ri" do theshte nje mikja ime nga Vlora e shquar per optimizmin dhe fantazine.) I "kiametit" apo jo, ne shqiptareve nuk na ben shume pershtypje. Vitin qe vjen behen 100 vjet nga formimi i shtetit shqiptar dhe vite "kiameti" kemi pare shume (ne mos kane qene te tera).

Mbreme, e pata shume te veshtire te parashikoja cdo ndodhe vitin qe vjen ne Shqiperi. 5-6 aktoret kryesoje jane aq irracionale, emocionale, demagoge, te coroditur, reaktive, jolargpames, te implikuar sa cdo gje mund te ndodhe. Me ne fund, per te kaluar nje gjendje halucinative, qe ndihmon per te pare gjera qe nuk do ndodhin dhe per t'ju afruar mendjeve te Berishes, Rames, Xhozit e Nanos, vura doren mbi nje nga pllakat e nxehura te stofes dhe e mbajta me mundim per 3 minuta e gjysem. Ja c'pashe:

• Qafbulli pas shume perpelitjesh i shpetoi perfundimisht kasapeve dhe u leshua livadheve te shelleret me buallicen e tij Kryemadhe.
• Monstra e dale nga Vici i ben gati kularin ta fute Qafbullin ne tufe, por ai hedh vickela dhe duke pallur kerkon t'i japin Kryestallierin.
• Struci budalla qe do te fluturoje, nxjerr koken nga rera kur degjon te pallurat dhe prapushit krahet e shkurter.
• Laraska me dialekt fluturon mbi kokat e te gjitheve duke "çrraçrrarritur" pa pushim.
• Gamilja pa gunge qe ecen gjithnje ne mes te rruges lyhet kuq e zi.
• Qafbulli duke u hedhur nga nje qoshe ne tjetren shkaterron stallen. Ne horizont duket shqarrthi dembel qe vetequhet "Konti i MonteKristos" dhe mer persiper ta ndertoje po ti jepet pa qera per 5 vjet. Monstra e dale nga Vici dhe Struci Budalla kundershtojne. Gamilja pa gunge, neper gjume konfirmon prishjen e stalles.
• Te gjithe merzene dhe me pas marrin traret e kalbur per ta ringritur. Zevendesin e Iguanes se vdekur e perjashtojne per dembelizem. Kulmi nuk mban dot as Monstren e dale nga Vici, as Strucin Budalla, as Qafbullin, as Larasken me Dialekt, as Gamilen pa Gunge, as Shqarrthin Dembel. Mundet vetem Tartabiqin e Perjashtuar po asnje nuk do ne kulm nje Tartabiq. E prishin dhe e riprishin, per ta prishur serish.

Ja c'ben e nxehta. Ne 3 minuta e gjysem pashe kaq shume dhe s'pashe asgje.

Jo aq e goditur per 24 Dhjetor,,,megjithate...

TE GJITHE NE, DISIDENTET.

Koha kalon dhe çdo ditë e më tepër njerëzit e ndjejnë veten disidentë. Para disa vitesh, po më mbushej edhe mua mendja gradualisht, që në njëfarë mënyre kisha qënë disident, se më kishin thyer notën në sjellje më 1976, donin të më përjashtonin nga rinia më 1977 dhe më 1 maj1983, Sekretari i Partisë i fakultetit më pati thënë: "Sh'ke shurrat ti të parakalosh para udhëheqjesh!"

Më shpëtoi një telefonatë e një shoku, i cili pak a shumë më kujtonte se në universitet unë dhe ai kishim qënë thuajse disidentë. "Mblidhe mendjen Naum!" i thashë vetes, se nëse edhe ky ka qënë gati disident atëhere dhe ti s'ka se si të kesh qënë.  Ke qënë thjesht Nume dhe aq!" I jati i shokut tim doli në pension si sekretar partie i një instituti dhe si mësova para disa kohësh, edhe shoku im kishte bërë lutje për të hyrë në Parti në fundin e 1988!

Po pse ndjehemi kaq disidente e marte e mira?! Se jam i rrethuar nga disidente- do i pergjigjej kesaj pyetjeje Stavri Macoku.

Te jesh disident politik u dashka te kesh qene kundershtar aktiv i shtetit ose ideologjise. Une s'kam bere gje hapur as kunder shtetit dhe as kunder ideologjise. Kam perfunduar vetem nje here ne polici dhe me kane mbajtur 6 ore, po se deshim te hynim dy vete me nje bilete ne Pallatin e Sportit ne nje ndeshje kunder Dinamos!

Nga c'ja kisha vene veshin materializmit dialektik me dukej se e spjegonte boten per bukuri dhe Komuna e Parisit as me entusiazmonte dhe as me dukej e keqe. Kisha kuptuar(ose me kishin thene) qe 90% e udheheqjes ne rreth ishin te pazote dhe arrogante, po nga Byroja Politike nuk kisha rastisur te degjoja ndonjerin se sa mend kishte. He po, i ndjeri Beqir Balluku sepse me dukej si kopan, po kjo ishte nje pershtypje qe e kisha per shumicen e ushtarakeve.

Tani lexoj neper gazeta disidencen e Helena Kadarese, te ciles i thyenin xhamat e apartamentit dhe i therrisnin qe e kishte te shoqin agjent te Mehmet Shehut dhe them  "Ja keta jane njerez qe e kane vuajtur sfiden qe i benin pushtetit!" Ne nje gazete tjeter, mesova se po mos e kishte paralajmeruar Saliu, Mehmet Elezi nuk do ishte me mes nesh, se ne nentor 1990 Sigurimi do e permbyste makinen e tij ne Qafe-Krrabe! Sa i vogel me duket vetja para Mehmetit, kur ato dite une rrija pas Ligor Papes, qe ne mes te baltes me bente kallepet e themeleve te shtepise.

Disident tani eshte Bujar Hudhri bashke me dajon e tij Hekuran Isain, Koco Kokedhima bashke me Fatmir Xhafajn, Besnik Mustafaj bashke me Prec Zogajn dhe te gjithe me rradhe, ata qe shkruajne kujtime per "te zite e ullirit qe kemi hequr nen Diktatorin". Edhe Zeusi i vertete, nuk do i kishte rezistuar dot sfides te gjithe ketyre disidenteve, jo me gjirokastriti nga Palortoja, qe ne fund te fundit nuk kishte trasheguar as para dhe as pushtet nga njeri tjeter.

Njeriu eshte nje qenie vertet teper komplekse. Tek ai ka pjese edhe per disidentin dhe per konformistin, per dembelin dhe te sakrifikuarin, anarkistin e te disiplinuarin, djallin dhe engjellin, zuzarin e te perdelluarin, bujarin e qylaxhiun, besimtarin dhe ateistin, e plot e plot te tjere.

Qellon vetem qe ne fshehim konformistin, anarkistin, dembelin, djallin, zuzarin, qylaxhiun, ateistin dhe nxjerrim ate grimce te te sakrifikuarit, disiplinuarit, perdelluarit, besimtarit, bujarit per t'i rrjeshtuar ne kujtimet apo ne CV-ne tone. Dhe kur ndrohet sistemi, shpalosim ate, grimcen me te vogel, e cila ka dashur shume njohuri dhe trimeri- DISIDENCEN. Nuk ka qene e pamundur te na shkonte ndermend gjate 30 viteve nen Diktature. Dhe e amplifikojme. Se jemi Disidente!

NE EMIGRANTET (vijim)

            Nuk e them per te mburrur, po ne shqiptaret paskemi qene xhins gjenijsh! Sa na u dhane mundesite ne Token e Premtuar dhe genet tona, qofshin prej kungujsh apo prej kungulleshkash, shperthyen ne kolegjet dhe universitetet e panumurta qe ka ne Ameriken e Veriut. Te gjithe te paret! Bile edhe ne nje kolegj ku ka te themi 5-6 shqiptare ne te njejten klase, te gjashte jane te paret! Eh te ishin gjalle Skenderbeu dhe Ali Pashe Tepelena e te gezoheshin me xhinsin qe lane pas!

Dy paragrafet e meposhteme jane nga e njejta leter, po suksese te tilla te femijeve mund t'i gjesh sa here qe takon nje bashkeatdhetar nga ata te brenda kufijve. (Kosovaret jane me koketrashe!)

"...Ne jeten familjare nuk kam ndryshime sociale. Vajzat po ecin shume mire me shkollen. E madhja pervec universitetit punon ne bashkine e Torontos qe prej tre vjetesh si administratore dhe ka nje te atdhme te sigurt ne goverment. Jam i bindur se nje dite do jem krenar per cfare u kam dhene dhe cfare ato do japin per jeten e tyre.

            E vogla eshte cilesuar si nje talent i madh ne acting. Erdhen nga Los Angelo dhe u vleresua talenti me i mire ne konkurim dhe fitoi te drejten te shkoje ne Hollywood me nje te ardhme ambicioze me shume benefite! U menduam gjate dhe pas shume dilemave vendosem te gjithe perkohesisht te mos shkojme sepse ne nuk e ndjekim dot pas ne kete moment dhe ajo nuk do te ndahet nga ne. Pas kaq kohesh perpjekje Toronto na eshte bere shume e dashur, po shijojme frytet e perpjekjeve tona..."

Une e lexoj 1 here ne 6 muaj kete leter se me jep force te perballoj veshtiresite e kurbetit. Deri tani eshte bere nje dyzine me lexime, po vazhdon te jete po aq e fresket sa edhe para 6 vitesh. Sigurisht, qe sukseset do jene shtuar, por ende nuk na ka rene ne dore vellimi 2 dhe deri atehere duhet te vazhdojme e te merremi me te parin.

            Ndodh nje dukuri e pergjithshme me emigrantet qe kane levizur me gjithe familjet. Koha e gjate ne pune dhe ne makine, shembulli i vendasve, lenia e te dashurave ne memedhe bejne qe burrat shqiptare te ndryshojne hyqet. Rrallojme duhanin se nuk dalim dot shpesh jashte vendit te punes, thuajse heqim dore nga alkoli se nuk mbetet kohe dhe kemi friken e policise, si dhe behemi mjeshtra BBQ-sh. Me nje fjale nuk jemi me ata "machot" e Atdheut qe dergjen kafeneve ose zyrave te basteve. Behemi si te thuash "per tu pire ne kupen e hudhrave"! Me te miret "prej nesh" kane edhe nga nje qen, qe e nxjerrin dy here ne dite shetitje, po keta jane me te paket.

Po si cdo gje e mire, qe shoqerohet edhe me dicka tjeter jo dhe aq pozitive, tregojme nga keto meselete e mesiperme, qe me pare kane qene monopoli i grave. Letra qe po shtjellojme eshte pikerisht nga nje prej nesh qe ka lene alkolin dhe duhanin. Ja c'shkruan ne te njejten leter per gruan e tij te dashur:

"...A..... eshte rregulluar me pune si assisstante managere ne nje company ushqimore, pasi mbaroi colegje pas colegjesh me perspective per me lart dhe me benefite shume te mira. Nuk ka ecur si do deshim ne lidhje me shendetin, por gjerat kane ndryshuar per mire kohet e fundit dhe ne po dalim edhe me te forte pas veshtiresive qe na dolen perpara. Ketu duke qene me nje mentalitet tjeter, check up-et e rregullta nxjerrin ne pah shume tendenca te organizmit dhe parandalohen shume semundje. Doctori te con ne specialisti per ndryshimet me te vogla qe shikon ne treguset e analizave! Jemi ne duar te sigurta. Do jetojme shume gjate me kete kujdes mjekesor qe kemi ketu."

- Prit te vdes une ne keto duar qe kemi rene!- tha nje e moshuar tjeter kur degjoi kete paragraf.

            Meqenese u apasionuam shume pas BBQ-ve dhe bankat ne kohen e flluskes te "mortgages" te jepnin kredi sa te doje, ne, emigrantet bleme shtepi, ose me mire futem kokat ne ca kredi marramendese(kete epitet e pelqen shume Lideri i gjate i Anas) dhe u beme me tapi. Sigurisht qe marja e tapise eshte gje me rendesi dhe prandaj duhet edhe nje dore e mire me para per Noterin qe ta jep tapine, por ama ndjehesh i lumtur nen catine tende me leter katrama dhe i rrethuar nga mure gipsi dhe pllake zdrukthi. Po ngrohte ne dimer dhe freskllek ne behar eshte! Dhe jemi me shtepi dhe katandi! Kemi edhe nga nje bashteze te vogel prapa ku veme BBQ-ne dhe pjekim kernace e berxolla per miqte qe vijne e na urojne. Jane castet me te mira per te pritur lavdet per shtepine tende dhe per shtepite a tyre qe ta urojne. Ne, shqiptaret kemi nje nuhatje te cuditshme edhe per tregun e shtepive. Zgjedhim ne vendet me kyce e te preferuara! O do kemi  akses te shpejte ne autostradat, o do jemi larg oqeanit a liqeneve meqe sjellin lageshti, ose do kemi rreth e rrotull vetem te bardhe! Hajvanet e kombeve te tjera marin shtepite e mbetura!

Edhe autori i letres se famshme, e prek problemin e Tapise pas paragrafit te gruas, ndonese me ndryshimin qe gruan e ka, por tapine ne proces:

"...Se shpejti do marre shtepine time. S'kam vendosur akoma ku duhet te ngulemi ne varesi nga punet tona dhe shkollat e vajzave. transporti eshte full time job dhe te merr shume kohe ne keto hapesira qe jane ketu. Se shpejti e vogla do vendosi ne cilin Universitet do shkojedhe do vendosim per zonen ku do ta blejme shtepine. Ne te vertete jemi duke menduar te blejme land dhe ta ndertojme vete sipas gustos tone dhe me pak shpenzime. Materialet nuk kushtojne shume, jane puna dhe licencat qe te rendojne. Ne ato i kemi te gjitha dhe eshte koha t'i perdorim per veten tone."