Një kushërira ime më bëri sot një urim të veçantë për Krishtlindjen. Ishte një video muzikore e YouTube, ku këndonin dy priftërinj të krahinës sonë. Kujtova se kënga do ishte me temë fetare, por ishte laike, gjë që dëshmon se tradita e Nolit të madh nuk ka humbur tek klerikët ortodoksë.
Kënga ishte krijim i Papa Spiro Katundit dhe këndohej prej tij dhe si zë i dytë nga papa Viktori i Ziçishtit.
Ndjenja e parë e imja ishte ajo e keqardhjes, që nuk pata shkuar asnjëherë në Ziçisht (disa e quanin edhe Ziqisht në rininë time) edhe pse kisha shkelur thuajse të gjithë fshatrat e Korçës dhe Devollit. Nga teksti i këngës kuptova që fshati duhet të ishte i një bukurie të rrallë natyrore, se edhe vetë titulli i këngës është “Kush e pa Ziçishtin dhe s’tha” (diçka e ngjashme me shprehjen italiane “shiko Napolin e pastaj vdis!)
Por Ziçishtin nuk e bën të bukur vetëm natyra. Janë njerëzit e tij, që jetojnë të lumtur dhe këndojnë që nga mëngjesi deri në darkë. (Nuk di nëse bëjnë pushim gjatë kreshmëve.) Diçka jo aq e përhapur në fshatrat e Shqipërisë, nga të cilat njerëzit largohen gjithnjë e më shumë. Janë genet e ziçishtarëve, uji i burimeve apo balta e Devollit (jo larg nga Ziçishti rrëmbeu Dritëroi një copë baltë që e shpuri dikur në Lidhjen e Shkrimtarëve) që i bën fshatarët të këndojnë gjithë ditën, për këtë unë nuk di ç’të them dhe është pak e studiuar nga shkencëtarët devollinj dhe ata të krahinës së Korçës.
Papa Spiroja shkëlqen në kontributin e tij artistik në Korçë dhe në fshatrat përreth. Jo më kot disa herë ai ka fituar edhe çmimin “Poet Botëror”. Por nuk mund të përjashtoj këtu frymëzimin e nxitur nga Papa Viktori, i cili ka lindur dhe jeton në Ziçisht. Si përmendet në video, ka qënë idea e tij për të pasur këtë këngë të bukur, që do shërbejë si Himni Kombëtar i Ziçishtit, në rast se një ditë do kemi shumë shtete dhe principata shqiptare të pavarme.
Ka ndonjë varg në tekst që edhe mund të ishte shmangur, por besoj se vjen nga lidhja e fortë shpirtërore e priftit të Hoçishtit me bashkëfshatarët e tij dhe ata i rrëfejnë gjithshka. Vargu në fjalë është pjesë e refrenit:
Fshati yn’ ësht’ i bukur
Gratë e kanë të ndukur,
Kush e pa Ziçishtin dhe s’tha
No comments:
Post a Comment