Zohran Mamadani, një i ri social-demokrat thuajse i panjohur në politikën amerikane fitoi garën për Kryetar Bashkie të qytetit më të madh dhe më të pasur në Amerikë. Veç të tjerash, Kryebashkiaku i ri i përket fesë myslimane, një cilësi kjo jo shumë tërheqëse për shoqërinë amerikane dhe veçanërisht për Nju Jorkun pas tragjedisë së 11 shtatorit të vitit 2001.
Fakti që në këtë botë, që polarizohet gjithnjë e më shumë , një i majtë (jo i moderuar) fiton në metropolin e Uoll Stritit është domethënës dhe tregon se pjesë jo të vogla të shoqërisë amerikane po i kundërvihen politikave të Trump, politika të cilat po e rrisin më shumë këtë polarizim mes super të pasurve dhe të varfërve.
Por aq sa përshtypje pozitive më krijon fitorja e Mamadanit, shumë herë më shumë më shqetëson fakti, që një social-demokrat si Arlind Qorri, nuk mund të arrijë më tepër se 10% në sondazhet për garën e ardhme për Kryetar Bashkie të Tiranës.
Si është e mundur, që në një qytet ku korrupsioni dhe polarizimi i shoqërisë është aq i prekshëm, njerëzit sërish të përkrahin më shumë Manastirliun e përfolur për vjedhje të buxhetit shtetetëror?
Si është e mundur, që në një vend ku kryeministri thotë hapur se është përkrah biznesmenëve dhe kundër sindikatave, shumica përsëri të përkrahin kandidatin e kryeministrit?
Si është e mundur, që pensionistët, të cilët nuk mund t’ja dalin të jetojnë nëse nuk ndihen nga fëmijët të mos votojnë në shumicë për dikë që ju premton rritje të ndjeshme të pensioneve?
Shumë njerëz mund të thonë se me Ramën në krye nuk ka zgjedhje të lira, por kjo sërish nuk spjegon se pse në sondazhe arrihen rezultatte të tilla.
As me televizionet proqeveritare dhe me paratë e oligarkëve nuk shpjegohet dot një dukuri e tillë. Në Nju Jork u derdhën shumë para kundër Mamdanit dhe shumica e mediave ishin kundër tij.
Unë mendoj se shoqëria shqiptare është e trembur, e tredhur mendërisht dhe shpirtërisht e korruptuar.
Pragmatizmi “të kapim c’a t’kapim” dhe “më mirë voto për të fortin se mund të kapësh ndonjë thërrime” ka hyrë thellë në mendjet e njerëzve dhe i bën të stepen e të mos shohin të mundshme rrëzimin e klasës së hajdutëve që është në pushtet.
Ndryshe unë nuk e shëjegoj dot rezultatin e Lëvizjes Bashkë në zgjedhjet parlamentare dhe sondazhin e fundit për Arlind Qorrin.
Jemi ende shumë shumë larg shoqërive të emancipuara të vendeve Perëndimore.

No comments:
Post a Comment