Nëse duhet t’i japim disa merita Edi Ramës, njëra është mënyra se si di të manipulojë politikanët e huaj dhe veçanërisht gratë. Ai është tashmë jo vetëm politikani shqiptar më me famë i gjithë kohrave në Bruksel, por edhe politikani më i preferuar në qarqet e qëndrës së Bashkimit Europian nëse e krahasojmë me të gjithë politikanët ballkanas të 30 viteve të fundit.
Ai pat ndërtuar marëdhënie tepër speciale thuajse me të gjitha politikanet e rëndësishme europiane, përfshi këtu edhe të mënçurën Anxhela Merkel, e cila ndoshta më vonë e kuptoi që Rama të gënjen ‘ditë më drekë“. Por gjithë të tjerat, duke nisur me Mogerinin dhe duke përfunduar tashmë me sllovenen Marta Kos, duket se “bien pre” e sharmit të kryeministrit dymetrosh me atlete të bardha dhe që vishet në mënyrë të pazakontë për një zyrtar të lartë.
A luan rol një lloj tërheqjeje seksuale, që këto politikane kanë ndaj piktorit shqiptar, të vetëshpallur lider botëror?
Apo ai është vërtet një yll i politikës europiane dhe shkëlqen edhe nëse krahasohet me të gjithë politikanët e Kontinentit të Vjetër?
A ka të bëjë zhdërvjelltësia e tij në bisedë, qasja ndaj problemeve europiane, qënia i kulturuar, që i le gojëhapur sa Kosi do të ngjitë edhe Korabin bashkë me të?
Shumë vite më parë, ndërsa lexova në shtypin shqiptar një këmbim mesazhesh mes Ramës dhe Helena Kadaresë, për një pranim të mundshëm të rolit të Presidentit nga Ismaili, më ra në sy një pyetje e Edit kryeopozitar: “Zemër a do ndodhë mrekullia?” Mrekullia ishte pranimi i Is i kompromisit Sali-Edi, që të vihej Kadareja në krye të shtetit shqiptar. Por “mrekullia” më e madhe për mua ishte se si një burrë 40 vjeçar i drejtohet një shkrimtareje 60 vjeçareje dhe ajo nuk çuditet prej emërtimit “zemër”, por vazhdon në mënyrë të natyrshme këmbimin e mesazheve.
E pyeta një mikun tim dhe atij nuk ju duk ndonjë çudi “ligavitja” e Edit, sepse sipas tij kështu ju drejtohej të gjitha grave socialiste në “orientimet” që jepte për një mbarëvajtje të kësaj force politike. Duket që ky ishte njëri nga çelësat e Ramës, për të krijuar marëdhënie të mira me gratë, të cilat kam frikë se sa më shumë ngjiten në karrierën politike, aq më budallaqe bëhen.
Se nuk kam fjalë tjetër për të thënë për Melonin, pasi kam parë gjithë këmbimet e saj në publik me Ramën, nga përulja në tapetin e kuq dhe deri në puthja në sytë e të gjithë kryeministrave europianë. Nuk ishin aspak qëndrimet e një drejtuese qeverie të një vendi të rëndësishëm europian, e cila duhet të pasqyrojë seriozitetin e shtetit të saj, por edhe mundësisht të bëhet një model i mirë për adoleshentet italiane.
Ish gazetarja italiane me “lapardhitë“ e saj edhe ndaj Elon Musk, më krijon përshtypjen (ndoshta të gabuar) se edhe tek femrat, pushteti është “afrodiziaku” më i mirë, po ashtu si edhe tek burrat. Kam frikë se dhe këto “pela të ndezura”, po ashtu si “hamshorët me pushtet” duan të shpien sa më shumë burra që ëndërrojnë në shtrat. Mund të jem tërësisht i gabuar, por sjelljet e saj, shikimet e dyshimta epshore të Mogerinit dhe puthjet efundit të Kosit pas pyetjes- “po mua nuk më do?” më shpien në këtë përfundim ndoshta shumë të ngutur. Këtu do shtoja edhe një flirtim të hapur në Greqi të Dora Bakojanit me Lul Bashën, kur të dy ishin Ministra të jashtëm.
Më kuptoni, që unë i vlerësoj politikanet gra. Madje them se sa më shumë të tilla të ketë në krye të qeverive në botë, aq më mirë është për Njerëzimin. Me ndonjë përjashtim të vogël, nuk di ndonjë grua me pushtet që të jetë sjellë si autokrate apo të ketë dëshmuar prirje diktatoriale.
Po a i budallallos pushteti, apo që kur hynë në rrugën e politikës, këto zonjusha dhe zonja nuk kanë aq mend sa duhet?
Anxhela Merkel ishte vërtet një përjashtim, sepse ishte jo vetëm shkencëtare, por dhe një grua shumë serioze dhe modeste, që pushtetin e shihte si përgjegjësi dhe jo si post për tu abuzuar. Por edhe për të, Silvio Berluskoni, një tjetër “hamshor” që flirtonte hapur majtas dhe djathtas, thosh - “Në ajo nuk të shkon mendja ta kesh në shtrat”. Mos kjo e bënte serioze? Duhet t’i shmangem kësaj hamendësie, se edhe gjermania Katerina e Madhe e Rusisë ishte jo e paraqitshme, por kishte një oreks seksual të jashtëzakonshëm.
Pati një politikane grua, që ishte kryeministrja japoneze, e cila e “nxorri huq” “Kazanovën shqiptar” në përpjekjet e tij për t’i “fituar zemrën”. I bëri të qartë që nuk pranonte t’i puthte dorën. Me arrogancën e tij, ndoshta Rama mendonte se mund të sillej si me një europiane a mund ta trajtonte edhe si një “geisha”, por nuk kishte vrarë mendjen as të pyeste ambasadorin shqiptar se cilat janë rregullat e sjelljes ndaj femrave në Japoni.
Kjo vjen se Rama nuk ka asnjë respekt për shumicën dërmuese të femrave. E ka dëshmuar gjatë gjithë jetës së tij. E megjithatë di t’i manipulojë shumë mirë, jo vetëm ato që i ka “nën hyqëm”, por edhe ato, nga të cilat varet e ardhmja e tij në krye të Shqipërisë.
Dhe për këtë, edhe unë, që kam një antipati të hershme për të, duhet të them: “Chapeaux!”
No comments:
Post a Comment